Στην αγκαλιά της γιαγιάς της βρίσκεται η μικρή Λυδία από χθες 29/6. Οι γονείς του Μπάμπη Αναγνωστόπουλου καθ’ομολογιαν δολοφόνου της συζύγου του, Καρολάιν, σεβάστηκαν την δικαστική απόφαση και παρέδωσαν το μωρό στην οικογένεια της 20χρονης.
Ο δικηγόρος της οικογένειας Κράους, Βασίλης Γαλάνης, μίλησε στον ΑΝΤ1 για τις πρώτες στιγμές γιαγιάς και εγγονής. «Το παιδάκι πάει στα σωστά χέρια και θα ξεκινήσει τη νέα του ζωή όπως πρέπει και όπου πρέπει», ανέφερε αρχικά.
Στη συνέχεια μίλησε για τη στιγμή που η μικρή Λυδία βρέθηκε στην αγκαλιά της μητέρας της Καρολάιν. Τόνισε ότι υπήρχε μεγάλη συναισθηματική φόρτιση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για ένα παιδί που η μητέρα του δολοφονήθηκε από τον πατέρα του και τοποθετήθηκε δίπλα στο άψυχο σώμα της. Ο κ. Γαλάνης υποστήριξε ότι η μητέρα της 20χρονης βλέπει στα μάτια της Λυδίας την αδικοχαμένη κόρη της.
«Η μητέρα της Καρολάιν έχει την πρόθεση να συμβουλεύεται τους ειδικούς καθημερινά, θα κάνει ότι πρέπει για να μεγαλώσει το παιδάκι σωστά», ήταν τα λόγια του. Παράλληλα σημείωσε ότι η Λυδία θα ζήσει σε ένα μέρος με στοργή.
Ανατριχιάζουν τα λόγια της παιδοψυχολόγου, Αλεξάνδρας Καππάτου, για την μικρή Λυδία
Με την προσωρινή επιμέλεια να έχει δοθεί από τη Δευτέρα στη γιαγιά της και μητέρα της Καρολάιν (δείτε εδώ βίντεο που την παίρνει αγκαλιά), ένα νέο κεφάλαιο ανοίγει στη ζωή του μικρού κοριτσιού. Ποια είναι τα αναπάντητα ακόμα ερωτήματα για το τι έζησε το βρέφος πριν από τη δολοφονία της μητέρας του; Πόσο επηρέασε στην ψυχοσύνθεσή του το κρίσιμο διάστημα μέχρι τη σύλληψη του πατέρα της; Τι θα συμβεί στο μέλλον; Η παιδοψυχολόγος Αλεξάνδρα Καππάτου καταθέτει τη δική της επιστημονική εμπειρία στο YOU, για την υπόθεση που συγκλόνισε την κοινή γνώμη.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως στην υπόθεση της δολοφονίας των Γλυκών Νερών το πιο αθώο θύμα, εκτός από την Καρολάιν, είναι το μικρό κοριτσάκι της, με σύσσωμη την κοινή γνώμη να αγωνιά για το μέλλον αυτού του παιδιού. Σε έναν μήνα η μικρή Λυδία θα γιορτάσει τα πρώτα της γενέθλια. Χωρίς να έχει δίπλα της το στοργικό χάδι της μητέρας της. Και σε λίγα χρόνια θα ανακαλύψει πως εκείνος που στέρησε τη ζωή της είναι ο ίδιος της ο πατέρας.
Από την Κατερίνα Μπούσιου για το περιοδικό You
Η υπόθεση του παιδιού, βάσει της εμπειρίας σας, είναι ίσως μία από τις πιο ιδιάζουσες που έχουν υπάρξει;
Είναι μια ιδιαίτερα, τραγική, θλιβερή, πρωτοφανής, ειδεχθής δολοφονία με μεγάλο θύμα ένα βρέφος, που βίωσε αιφνίδια και βίαια την απώλεια της μητέρας-τροφού του πριν προλάβει να της πει πόσο την αγαπά και καταδικάζεται να ζήσει εφεξής χωρίς αυτήν. Μας έχει όλους συγκλονίσει ο τρόπος με τον οποίο έγινε η δολοφονία από τον ίδιο τον πατέρα και σύντροφό της, χωρίς να λάβει υπόψη του τις συνέπειες που θα επιφέρει στον ψυχισμό και το αποτύπωμα της γονεϊκής απώλειας στο ίδιο του το παιδί.
Το παιδί αυτό έχει εικόνες που θα μείνουν στην μνήμη του;
Μνήμες που θα μπορεί να τις ανακαλέσει μεγαλώνοντας δεν υπάρχουν γιατί είναι πολύ μικρή σε ηλικία η Λυδία. Όμως η κακοποιητική αυτή εμπειρία είναι εγγεγραμμένη μέσα της. Αιφνίδια έχασε τους δύο γονείς-τροφούς της, σε μια ιδιαίτερη περίοδο της συναισθηματικής ανάπτυξης, που τα βρέφη παρουσιάζουν άγχος αποχωρισμού από τη μητέρα τους. Παράλληλα υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα για το αν υπήρχαν εντάσεις και κακοποιητική συμπεριφορά του πατέρα προς τη μητέρα, με συνέπεια το βρέφος να έχει εκτεθεί σε αυτά.
Δεν γνωρίζουμε και τι επακολούθησε τις 37 μέρες που το παιδάκι ζούσε με το πατέρα του χωρίς τη μητρική φροντίδα και παρουσία, πώς έχει επιδράσει η απουσία της, έχοντας δίπλα του έναν πατέρα σε επιφυλακή για το ενδεχόμενο να αποκαλυφθεί το έγκλημα που διέπραξε. Είναι εύλογη απορία πώς κατάφερνε να ανταποκριθεί στις συναισθηματικές ανάγκες της κόρης του. Στην παρούσα φάση το παιδί έχει χάσει τους πυλώνες της σταθερότητάς του, τα βασικά άτομα με τα οποία είχε αρχίσει να δημιουργεί στενή συναισθηματική σύνδεση, την αφετηρία του για να συνεχίσει να ανακαλύπτει μετά τον κόσμο. Ξεκινά, λοιπόν, τη ζωή του σε αυτό τον κόσμο με μια μεγάλη ψυχική επιβάρυνση, ένα ψυχικό τραύμα.
Mέσα σε λίγες μέρες το παιδί βρέθηκε από το σπίτι που γεννήθηκε στο σπίτι της γιαγιάς του και τώρα σε ένα νέο περιβάλλον στην άλλη του γιαγιά στην Αλόννησο. Πώς επιδρά η δεύτερη αλλαγή περιβάλλοντος;
Σε όποιο από τα δύο σπίτια κι αν μεγαλώσει, θα βιώνει την θλίψη, την απώλεια, τον θυμό, παρά την αγάπη που είμαι σίγουρη ότι θα λαμβάνει. Η μία οικογένεια έχει χάσει το παιδί της και επεξεργάζεται την απώλεια και τον θυμό για τον συζυγοκτόνο και η άλλη είναι βέβαιο ότι βασανίζεται από πολλά ερωτηματικά, αισθάνονται όχι μόνο καταρρακωμένοι για το συμβάν αλλά και στιγματισμένοι. Για εμάς είναι ο δολοφόνος, για εκείνους είναι, όμως, το παιδί τους και αναρωτιούνται πώς έφτασε σε αυτό το σημείο …
">
">
">
">
">
">
">