Από το «Ακρογιαλές δειλινά» και το «δικά σου, όλα τ’ άνθη που βλέπω στους δρόμους», μέχρι το «έχω ένα μικράκι ελεφαντάκι» και το «Τζάμπο Λαμπιόνια…», υπάρχουν τραγούδια και jingles που μας κολλούν στο μυαλό και δεν μπορούμε να τα ξεκολλήσουμε με τίποτα.
Μπορεί να ξεκινήσουμε από το να μας αρέσει ένας ρυθμός και να φτάσουμε να τον σιχαθούμε τόσο που «αν τον ακούσω άλλη μια φορά…» ή μπορεί να τον μισούμε από την αρχή, αλλά να μην μπόρούμε να αντισταθούμε στο να τον ακούμε συνέχεια μέσα στο κεφάλι μας. Πολύ περισσότερο, από το να τον τραγουδήσουμε και να τον κολλήσουμε και σε άλλους…
Αυτό το φαινόμενο έχει όνομα. Είναι γνωστό ως… διαβάστε την συνέχεια στο Ethnos.gr
Διαβάστε Τώρα
">
">
">
">
">
">
">