Οι 5 πιο συνηθισμένοι μύθοι για τη γυμναστική καταρρίπτονται

Στη γυμναστική, καθώς και στον κόσμο της ομορφιάς και της ευεξίας γενικότερα, οι πληροφορίες κυκλοφορούν και διαδίδονται με εκπληκτικό ρυθμό. Δυστυχώς, δεν είναι πάντα ακριβείς. Ανάμεσα στις συμβουλές που λαμβάνουμε στο γυμναστήριο ή βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα παλιά κλισέ που είναι δύσκολο να αποτινάξουμε, είναι εύκολο να «σκοντάψουμε» σε ιδέες που φαίνονται αληθινές αλλά στην πραγματικότητα δεν υποστηρίζονται από την επιστήμη.

Από την πεποίθηση ότι η έντονη εφίδρωση σημαίνει καύση περισσότερων θερμίδων μέχρι τη θεωρία ότι η συνεχής εκτέλεση των ίδιων ασκήσεων θέτει σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα της προπόνησης, 5 μύθοι σχετικά εμ τη γυμναστική καταρρίπτονται…

Αλήθειες & ψέματα για τη γυμναστική

Το σώμα συνηθίζει και η άσκηση γίνεται λιγότερο αποτελεσματική

Είναι μύθος, ναι, αλλά με διευκρινίσεις. Το σώμα προσαρμόζεται αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αλλάζετε συνεχώς το πρόγραμμα της προπόνησης. Αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι η λεγόμενη «προοδευτική υπερφόρτωση» ή η σταδιακή εντατικοποίηση της πίεσης που ασκείται στους μύες, η οποία επιτυγχάνεται με την αύξηση του βάρους, την προσθήκη επαναλήψεων, τη μείωση του χρόνου αποκατάστασης ή τη βελτίωση της τεχνικής και του ελέγχου της κίνησης. Όσο σημειώνετε πρόοδο σε έναν από αυτούς τους τομείς, το πρόγραμμα θα συνεχίσει να είναι αποτελεσματικό, ακόμα κι αν εκτελείτε πάντα τις ίδιες ασκήσεις.

Μια συνήθεια δημιουργείται σε 21 μέρες

Οι ειδικοί είναι κατηγορηματικοί σε αυτό το σημείο: πρόκειται για έναν από τους πιο ψευδείς μύθους για τη φυσική κατάσταση. Η προέλευση αυτής της πεποίθησης χρονολογείται από τις παρατηρήσεις του χειρουργού Maxwell Maltz τη δεκαετία του 1960, ο οποίος σημείωσε ότι οι ασθενείς του χρειάζονταν περίπου 21 ημέρες για να προσαρμοστούν στις σωματικές αλλαγές, χωρίς, ωστόσο, να αναφέρεται σε ρουτίνες ή συνήθειες.

Τα τρέχοντα επιστημονικά στοιχεία δεν αποδεικνύουν ότι υπάρχει ένας καθορισμένος αριθμός ημερών για να σχηματιστεί μια συνήθεια. Σε αυτό το πλαίσιο, εφόσον η προσπάθεια επαναλαμβάνεται με συνέπεια με την πάροδο του χρόνου, η παράλειψη μιας μέρας δεν θέτει σε κίνδυνο τη μακροπρόθεσμη διαδικασία.

Όσο περισσότερο ιδρώνετε τόσο περισσότερες θερμίδες καίτε

Και εδώ, οι ειδικοί είναι κάθετοι: Πρόκειται για μύθο και μάλιστα κραυγαλέο. Το χάσιμο θερμίδων εξαρτάται από παράγοντες όπως η ένταση της άσκησης, η διάρκεια της προσπάθειας, η σωματική μάζα ή ο ατομικός μεταβολισμός. Για παράδειγμα, μπορείτε να ιδρώνετε πολύ σε μια σάουνα και να καίτε πολύ λίγες θερμίδες. Από την άλλη πλευρά, η άσκηση στο κρύο μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη δαπάνη ενέργειας, ακόμα κι αν ιδρώνετε λίγο.

Η εφίδρωση είναι απλώς ο μηχανισμός του σώματος για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας όταν αυτή ανεβαίνει. Όταν ιδρώνετε, χάνετε κυρίως νερό και μεταλλικά άλατα, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα μόνο μια προσωρινή απώλεια βάρους, καθώς αυτές οι ουσίες θα ανακτηθούν μόλις ενυδατωθείτε. Έτσι ο ιδρώτας δεν αποτελεί αξιόπιστο δείκτη στο χάσιμο των θερμίδων.

Οι καρδιαγγειακές ασκήσεις είναι καλύτερες για την απώλεια βάρους

Αυτή η άποψη είναι μια ατελής αλήθεια. Η καρδιαγγειακή προπόνηση καίει θερμίδες κατά τη διάρκειά της και είναι απαραίτητη για την υγεία της καρδιάς, έναν παράγοντα που συνδέεται στενά με τη μακροζωία. Ωστόσο, οι καρδιαγγειακές ασκήσεις από μόνες τους δεν εγγυώνται απώλεια βάρους, που εξαρτάται από τη διατήρηση ενός ελλείμματος θερμίδων. Δηλαδή, περιλαμβάνει την κατανάλωση περισσότερων θερμίδων από όσες λαμβάνετε.

Σε αυτό το σενάριο, η διατροφή, η προπόνηση δύναμης και η αερόβια άσκηση δεν αλληλο-αποκλείονται. Αντιθέτως, αλληλοσυμπληρώνονται τέλεια. Υπάρχει η εσφαλμένη πεποίθηση ότι αν κάνεις προπόνηση δύναμης, δεν πρέπει να κάνεις αερόβια άσκηση επειδή μπορεί να χάσεις πολύ βάρος και αντίστροφα. Στην πραγματικότητα, οι δύο τύποι γυμναστικής είναι απόλυτα συμβατοί. Γι’ αυτό ο συνδυασμός δύναμης, αερόβιας άσκησης και μιας συνεπούς, πλήρους και ισορροπημένης διατροφής σχεδόν πάντα λειτουργεί καλύτερα από το να περνάτε ώρες στον διάδρομο.

Όσο περισσότερο προπονείστε τόσο το καλύτερο

Σε αυτή την περίπτωση, μιλάμε για έναν δυνητικά επικίνδυνο μύθο. Η περισσότερη προπόνηση δεν σημαίνει απαραίτητα και καλύτερη προπόνηση. Στην πραγματικότητα, μπορεί να οδηγήσει σε συσσωρευμένη κόπωση, τραυματισμούς ή απώλεια κινήτρου. Η ποιότητα της προπόνησης έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από τον αριθμό των ωρών που αφιερώνετε στην άσκηση.

Οι μύες βελτιώνονται στην ξεκούραση και όχι στην προπόνηση. Το σώμα χρειάζεται ανάρρωση, όχι απαραίτητα πλήρη αδράνεια: η προπόνηση κάθε μέρα, από μόνη της, δεν είναι κακή, αρκεί να διαχειρίζεστε καλά την ένταση και το είδος του ερεθίσματος. Βέβαια, τρεις με τέσσερις φορές την εβδομάδα είναι το ιδανικό. Το σημαντικό είναι να παραμένετε δραστήριοι γενικότερα.