Η Σοφία φτάνει στη Στέρνα κουβαλώντας μέσα της ανείπωτη πίκρα, απωθημένα χρόνων και μια αλήθεια που αρνείται να αποδεχτεί στη σειρά, Άγιος έρωτας. Η αποκάλυψη του γάμου του Χάρη και της Αναστασίας γίνεται το χτύπημα που διαλύει και τα τελευταία της στηρίγματα. Ομως η οργή της δεν μένει μόνο σε λόγια. Μετατρέπεται σε απειλή. Και αυτή τη φορά, στο στόχαστρο δεν βρίσκεται ένας ενήλικας που μπορεί να αμυνθεί, αλλά ένα παιδί, η μικρή Ελευθερία.
Η επικείμενη άφιξη της Σοφίας στη Στέρνα δεν είναι απλώς μια επιστροφή∙ είναι μια απειλή που πλανάται βαριά πάνω από τον επικείμενο γάμο. Η είδηση ότι βρίσκεται καθ’ οδόν, φτάνει σαν ηλεκτρικό ρεύμα στον πατέρα Νικόλαο, στη Χλόη και στον Χάρη. Οι τρεις τους καταλήγουν σε μια δραστική απόφαση: Να επισπεύσουν τον γάμο. Να προλάβουν τα γεγονότα πριν εκείνα τους προλάβουν. Η μέρα του γάμου φτάνει. Κι ενώ ο Χάρης στέκεται έξω από την εκκλησία, με το βλέμμα καρφωμένο στον δρόμο και την καρδιά του να χτυπά δυνατά, η αγωνία κορυφώνεται. Ολοι αναμένουν τη στιγμή που θα φανεί το αυτοκίνητο της νύφης στη στροφή.
Την ίδια ώρα, σε έναν δρόμο λίγο πιο πέρα, δύο πορείες πλησιάζουν μοιραία η μια την άλλη. Στο ένα αυτοκίνητο, η Αναστασία. Στο άλλο αυτοκίνητο, η Σοφία ταξιδεύει προς τη Στέρνα. Και τότε συμβαίνει η διασταύρωση.
Τα δύο αυτοκίνητα συναντιούνται για λίγα δευτερόλεπτα στο ίδιο σημείο του δρόμου. Καμία από τις δύο δεν γνωρίζει ότι εκείνη τη στιγμή οι πορείες τους αγγίζουν τόσο επικίνδυνα. Λίγα λεπτά αργότερα, ο Χάρης θα αντικρίσει την Αναστασία νύφη. Ομως εκείνη η φευγαλέα συνάντηση στον δρόμο έχει ήδη προμηνύσει πως η χαρά τους δεν θα μείνει ανεπηρέαστη. Στο σπίτι των Μαρκόπουλων, η Θάλεια προσπαθεί να αποκρύψει από τη Σοφία το νέο για τον γάμο του Χάρη, όμως ο Δημάτος την προτρέπει να της το πει. Οταν η Σοφία μαθαίνει την αλήθεια, καταρρακώνεται. Η κατάρρευσή της είναι συγκλονιστική. Οσα ίσως μέσα της πίστευε ότι μπορούσαν να διορθωθούν, τώρα κλείνουν οριστικά. Η οργή δεν αργεί να ακολουθήσει. Και βρίσκει στόχο τη Χλόη. Τα λόγια της είναι σκληρά, κοφτερά, γεμάτα πίκρα και κατηγορία.
Η ένταση κλιμακώνεται επικίνδυνα. Η συμπεριφορά της γίνεται απρόβλεπτη. Εκείνη τη στιγμή, η παρέμβαση του γιατρού αποδεικνύεται καθοριστική. Με ψυχραιμία και σταθερότητα καταφέρνει να τη συγκρατήσει, να τη γειώσει, να τη φέρει ξανά -έστω προσωρινά- σε μια κατάσταση ηρεμίας.
Η Θάλεια επεμβαίνει την κατάλληλη στιγμή στον Άγιο έρωτα
Η συμπεριφορά της γίνεται ολοένα και πιο ασταθής. Η Σοφία μοιάζει να βρίσκεται σε μια διαρκή εσωτερική μάχη. Η κατάσταση ξεφεύγει όταν, μέσα σε μια στιγμή έντασης, στρέφεται εναντίον της μικρής Ελευθερίας. Η Σοφία πάλευε μια ζωή να είναι η «σωστή» κόρη. Η υπάκουη. Η άψογη. Εκείνη που δεν δίνει δικαιώματα, που δεν εκθέτει την οικογένεια, που δεν κάνει λάθη. Κι όμως, μέσα της ένιωθε πάντα ότι δεν ήταν αρκετό. Οσα κι αν έκανε, η αγάπη που έπαιρνε είχε όρους. Η Χλόη, που «παραστράτησε», τελικά συγχωρέθηκε και αγαπήθηκε χωρίς όρια. Και όχι μόνο αυτό. Η Χλόη έγινε μητέρα με ένα παιδί εκτός γάμου, το οποίο τελικά η οικογένεια αγκάλιασε. Οταν, λοιπόν, αντικρίζει την Ελευθερία, δεν βλέπει απλώς ένα παιδί. Βλέπει όλα όσα η ίδια δεν απέκτησε. Βλέπει τη συγχώρεση που δόθηκε αλλού. Βλέπει την αγάπη που εκείνη ένιωθε πως της στέρησαν. Και μέσα στη σύγχυση του μυαλού της, το κορίτσι γίνεται σύμβολο αδικίας.
Το βλέμμα της σκοτεινιάζει. Η ανάσα της βαραίνει. Κάνει ένα βήμα μπροστά – απότομο, επικίνδυνο. Η κίνησή της δεν είναι λογική· είναι έκρηξη. Είναι συσσωρευμένη ζήλια, πίκρα, ανεκπλήρωτη μητρότητα και μια διαστρεβλωμένη αίσθηση προδοσίας που ξεσπά σε λάθος στόχο. Η Ελευθερία κινδυνεύει. Η Σοφία της επιτίθεται με μένος. Το παιδί ουρλιάζει. Και τότε η Θάλεια επεμβαίνει. Με αποφασιστικότητα που γεννιέται από τον τρόμο, μπαίνει ανάμεσά τους και συγκρατεί τη Σοφία την τελευταία στιγμή. Και για πρώτη φορά, όσοι βρίσκονται γύρω από την πληγωμένη αυτή γυναίκα δεν βλέπουν μόνο τον κίνδυνο. Βλέπουν το μέγεθος της τραγωδίας που κουβαλά μέσα της.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΓΑΡΝΕΛΗ/TiVi Σίριαλ
">
">
">
">
">
">
">