Δύο χρόνια πέρασαν από την ανείπωτη τραγωδία των Τεμπών, με τους επιζώντες του δυστυχήματος να αντιμετωπίζουν τα δικά τους προβλήματα. Η Μυρσίνη ταξίδευε στο 3ο βαγόνι με μία φίλη της, την Ελπίδα Χούπα και άλλα δύο άτομα. Δυστυχώς οι φίλοι έφυγαν από τη ζωή, ωστόσο η Μυρσίνη επέζησε του δυστυχήματος.

Τα όσα είπε η 22χρονη Μυρσίνη που ταξίδευε στο 3ο βαγόνι τη μοιραία μέρα της τραγωδίας των Τεμπών

Ειδικότερα η 22χρονη βρισκόταν 45 μέρες στην ΜΕΘ, όντας βαριά τραυματισμένη και νοσηλευόταν με τον Γεράσιμο, που ήταν ο μοναδικός επιζώντας του 1ου βαγονιού, στη Λάρισα. Η Μυρσίνη υποβλήθηκε σε ένα πολύ σοβαρό χειρουργείο στο κρανίο και δύο χρόνια ήταν σε κέντρο αποκατάστασης. Σήμερα, δεν θυμάται τίποτα από το δυστύχημα και αυτό -όπως πιστεύει η ίδια- την προστατεύει από όλα αυτά που έζησε εκείνη την μοιραία ημέρα.

Για πρώτη φορά η Μυρσίνη μίλησε, στο Κοινωνία Ώρα Mega, για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών και τα όσα βίωσε. «Επειδή εγώ χτύπησα το κρανίο μου, ο εγκέφαλος για να σε προστατεύσει διαγράφει τις αναμνήσεις. Οπότε εγώ δεν θυμάμαι τίποτα. Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι σε κάποια φάση κοιταζόμασταν χωρίς να πούμε τίποτα και ότι έχουμε κάνει πολλές φορές στάση», είπε σχετικά η 22χρονη για να συμπληρώσει: «Εκείνη την στιγμή ήταν σαν να κουνηθήκαμε και κοιταζόμασταν λίγα λεπτά στα μάτια χωρίς να πούμε τίποτα. Νιώθαμε και οι δυο περίεργα χωρίς να το πούμε και μετά δεν θυμάμαι τίποτα».

Διαβάστε επίσης: Τέμπη: «Μία μητέρα θύματος βρήκε ένα μικρό κομμάτι, μόλις 2×3 εκατοστά, ήταν η καρδιά της κόρης της»

«Είναι σαν να βλέπω ταινία»

Ταυτόχρονα αναφέρθηκε στο πως αισθάνεται όταν βλέπει όλα τα βίντεο και τις φωτογραφίες: «Νιώθω σαν να βλέπω ταινία, ενώ το έχω ζήσει δεν θυμάμαι τίποτα από αυτό. Απλά είναι πολύ περίεργο το ότι έχασα την Ελπίδα. Νιώθω περίεργα και άσχημα αλλά δεν μπορώ να ταυτιστώ με αυτό γιατί δεν θυμάμαι τίποτα. σαν να είχαμε κανονίσει κάτι με την Ελπίδα και να έπαθε εκείνη κάτι και να μην ήμουν εγώ. Είχαμε κατέβει στην Αθήνα να χαιρετήσουμε έναν φίλο μας που θα έμπαινε στον στρατό».

Η 22χρονη συνέχισε να περιγράφει: «Είχαμε πολύ καλή επικοινωνία. Δεν το είχα συνειδητοποιήσει στην αρχή. Δεν νιώθεις τίποτα στην αρχή. Μέχρι να συλλάβω μέσα μου μου πήρε μία βδομάδα. Δεν είχα όρεξη ούτε να ξυπνήσω, με ηρεμούσε μόνο όταν κοιμόμουν, γατί μόνο όταν δεν κοιμάσαι δεν σκέφτεσαι. Μου λείπει η επικοινωνία μας, οι συζητήσεις μας. Σκεφτόμουν να τελειώσω την Γεωπονία και να πάω στην Σχολή Μουσικών Σπουδών αλλά καλύτερα να μαθαίνω μόνη μου μουσική στο Ωδείο παρά να πάω στο πανεπιστήμιο».

Τέλος η Μυρσίνη απάντησε τι σημαίνει για εκείνη η λέξη δικαιοσύνη. «Δεν υπάρχει χειρότερο, είναι σαν να έχεις σκάλες και να ανεβαίνεις και ξαφνικά πάνε οι σκάλες, δεν γίνεται να ξανααναπτυχθούν οι ίδιες σκάλες», τόνισε χαρακτηριστικά για να καταλήξει: «Δεν υπάρχει χειρότερο από το να χάσεις τους ανθρώπους σου. Δικαιοσύνη τώρα… εντός εισαγωγικών».