Το βράδυ του Σαββάτου 7 Ιουνίου, η Κάρμεν Ρουγγέρη βρέθηκε ως καλεσμένη στο πλατό της εκπομπής της ΕΡΤ, Παρέα, κατά την οποία μίλησε για διάφορα θέματα. Υπήρξε, όμως, μια στιγμή που η ίδια συγκινήθηκε τόσο πολύ που ξέσπασε σε κλάματα με λυγμούς, συγκινώντας και τον Γιώργο Κουβαρά με τους υπόλοιπους καλεσμένους.

Πρόκειται για τη στιγμή που ο παρουσιαστής την κάλεσε να ερμηνεύσει κατά κάποιον τρόπο ακαπέλα, ένα τραγούδι που έχει ιδιαίτερη σημασία για εκείνη. Ο λόγος για “τα καημένα τα νιάτα”, που ήταν το τραγούδι που συνήθιζε να τραγουδά με τον σύζυγό της που έχει φύγει από τη ζωήδείτε εδώ ποιος ήταν.

Η στιγμή που η Κάρμεν Ρουγγέρη ξεσπά σε κλάματα στον αέρα της ΕΡΤ

«Τα νιάτα, λέγεται το τραγούδι και εγώ, σαν πιο παλιά, σας λέω ότι κυλάνε σαν το νερό», είπε αρχικά η ίδια, με την συγκίνηση να διακρίνεται στο βλέμμα της και ξεκίνησε να το λέει με τα μάτια της να βουρκώνουν. Στο τέλος, παραδέχθηκε: «Είναι το τραγούδι που λέγαμε με τον άντρα μου», με τον παρουσιαστή να της επισημαίνει: «Με συγκινείς και μένα τώρα πολύ. Είναι ωραίο όμως και να συγκινούμαστε με αναμνήσεις ευχάριστες».

Σε πρόσφατη συνέντευξή της, η Κάρμεν Ρουγγέρη εξομολογήθηκε για τον χαμό του άντρα της: «Eίναι δύσκολα τα πράγματα με την απώλεια του συζύγου μου, πάντοτε όμως τα φιλοσοφώ τα πράγματα. Ήμουν και τυχερή, 57 χρόνια ζήσαμε μαζί, ήταν πολύ ωραία αλλά κάποτε τελειώνουν όλα. Ο κύκλος της ζωής είναι έτσι και μοιραία θα φύγω και γω όπου να ‘ναι. Δηλαδή είναι ένας κύκλος που σε άλλους είναι πιο κοντός, σε άλλους ολοκληρώνεται».

«Είχα μια μανία μεγάλη και τον έβαζα συνέχεια να τον ακούω, γιατί στο Youtube υπάρχουν συνέχεια δικά του αποσπάσματα. Ακόμα όμως δεν μπορώ να ακούσω την φωνή του, δεν αντέχω. Θα το καταφέρω σιγά σιγά γιατί τον άκουγα συνέχεια. Άμα δεν ήταν δηλαδή δίπλα μου, τον έβαζα συνέχεια και τον άκουσα σε αποσπάσματα», ανέφερε επίσης και κατέληξε επισημαίνοντας:

«Ήμουν φανατική θαυμάστρια του και μέχρι το τέλος της ζωής του ήμουν φανατική του θαυμάστρια. Ο Ανδρέας ήταν μια ζωντανή βιβλιοθήκη, δεν χρειαζόταν να ανοίξω ούτε λεξικό. Οτιδήποτε ήθελα, του το έλεγα και μου το έλεγε. Ήταν πολύ καλλιεργημένος άνθρωπος και πολύ ταπεινός».