Το μεσημέρι της Τρίτης (25/10) η γνωστή ηθοποιός, Όλια Λαζαρίδου βρέθηκε καλεσμένη στο πλατό της εκπομπής, «Πρωίαν σε είδον την μεσημβρίαν» όπου προβάλλεται μέσα από την τηλεοπτική συχνότητα της ΕΡΤ. Μεταξύ άλλων, η ίδια “άνοιξε” την καρδιά της και μίλησε για την προσωπική της ζωή αλλά και για τα χρόνια που πέρασε σε οικοτροφείο.

Οι δηλώσεις της Όλιας Λαζαρίδου 

«Πέρασα και καλά απλώς πέρασα και αρκετά δύσκολα παιδικά χρόνια, γιατί ήμουν από 6 χρονών μέχρι τα 18 στο οικοτροφείο, σε αστικό σχολείο βέβαια, αλλά έχω ζήσει μια ζωή συνέχεια με παιδιά, δωμάτιο που μοιραζόμουν με άλλα παιδιά. Δεν έχω ζήσει ζωή δίπλα σε μια κουζίνα, με αποτέλεσμα να μην έχω μάθει να μαγειρεύω.

«Ήταν αυστηρά ναι, αλλά δεν έχω αυτή την αίσθηση, πιο πολύ αισθανόμουν όπως είναι στο στρατό που λένε “κάνεις λούφα για να περάσει το καψόνι”. Κάπως έτσι ένιωθα. Μου έλεγαν “πώς δεν είχες διαμαρτυρηθεί για να σε βγάλουν;” και αυτό που αισθάνομαι εκ των υστέρων είναι ότι απλώς περίμενα να τελειώσει αυτό το καψόνι για να πάρω τα πράγματα στα χέρια μου». 

Λίγα λόγια για την Όλια Λαζαρίδου

Η Όλια Λαζαρίδου (Αθήνα, 13 Μαρτίου 1954) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και σκηνοθέτης. Ο πατέρας της ήταν ραδιοφωνικός παραγωγός και διαφημιστής. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης στο οποίο έπαιξε, ως ηθοποιός πλέον, σε τραγωδίες αλλά και στο έργο Υπηρέτης δύο αφεντάδων του Κάρλο Γκολντόνι, σε σκηνοθεσία Γιώργου Λαζάνη.

Το 1986 πήγε στη Γαλλία όπου παρακολούθησε μαθήματα στη σχολή του Αντουάν Βιτέζ (Antoine Vitez). Στο ευρύ κοινό η Λαζαρίδου έγινε γνωστή από τις συχνές κινηματογραφικές της εμφανίσεις της δεκαετίας του ’80. Η πρώτη της κινηματογραφική συμμετοχή ήταν σε ένα μικρό ρόλο στην ταινία 1922 του Νίκου Κούνδουρου το 1978.

Έχει πρωταγωνιστήσει συνολικά σε 17 ταινίες και έχει κερδίσει δύο φορές το βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου του Φεστιβάλ ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για τις ταινίες Το στίγμα του 1982  και Τεριρέμ του 1987, ενώ την ίδια χρονιά κέρδισε και το βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Αρχάγγελος του πάθους.[13] Το 2005 βραβεύθηκε για το σύνολο του έργου της.

Στο πλαίσιο του 46ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης προβλήθηκαν προς τιμήν της σε ειδική προβολή οι ταινίες Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα του Νίκου Νικολαΐδη, Ακατανίκητοι εραστές του Σταύρου Τσιώλη, Το στίγμα του Παύλου Τάσιου και Η νοσταλγός της Ελένης Αλεξανδράκη. Η ίδια η Λαζαρίδου διατηρεί αμφίθυμη στάση απέναντι στις κινηματογραφικές της εμφανίσεις.