Παιδί κρητικής οικογένειας παραδοσιακών μουσικών που πρώτη και παντοτινή αγάπη του ήταν η βυζαντινή μουσική. Αυτό δεν τον εμπόδισε να είναι ένας από τους πρώτους συνθέτες της χώρας μας που σπούδασε μαθηματικά -αλλά και μουσική φυσικά- στο Παρίσι.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα επένδυσε και τις επιστημονικές γνώσεις του στη δημιουργία της βασισμένης στη δημοτική και, πολύ περισσότερο, στη βυζαντινή παράδοση δικής του μουσικής, της οποίας αποκορύφωμα κατά γενική ομολογία θεωρείται ο εμβληματικός δίσκος «Δροσουλίτες».
Παράλληλα όμως με τη δημιουργία του ο Χριστόδουλος Χάλαρης υπήρξε επί δεκαετίες και ένας εναργέστατος ερευνητής μουσικολόγος με σχεδόν αποκλειστικό αντικείμενο τη βυζαντινή μουσική.
Καρπός αυτής της μακράς και επίπονης έρευνάς του είναι το τρίτομο σύγγραμμα «Η ιστορία της αρχαίας ελληνικής και της βυζαντινής μουσικής».
Ο σπουδαίος συνθέτης και μουσικός ερευνητής έχει αφήσει έντονο το μουσικό του στίγμα κατά τη δεκαετία του ’70 με μια αξιόλογη σειρά ιδιότυπων κύκλων τραγουδιών («Τροπικός της Παρθένου», «Ακολουθία», «Δροσουλίτες», «Ερωτόκριτος» κ.ά.).
Το έργο «Ακολουθία» σε στίχους Γιάννη Κακουλίδη κυκλοφόρησε από την Columbia τον Νοέμβρη του 1974. Βασικοί ερμηνευτές της «Ακολουθίας» ήταν ο Νίκος Ξυλούρης και η Δήμητρα Γαλάνη ενώ συμμετείχαν ο Χριστόδουλος Χάλαρης σε ένα τραγούδι με την Δήμητρα Γαλάνη και ο Χρύσανθος σε ένα ιστορικό ντουέτο με τον Νίκο Ξυλούρη στο τραγούδι «Του θάνατου παράγγειλα». Ηχολήπτης ήταν ο Γιώργος Κωνσταντόπουλος, ενώ την μακέτα του εξωφύλλου επιμελήθηκε ο Ανακρέων Καναβάκης.