Μπορεί να έχει διανύσει μια μακρά πορεία στο χώρο, ωστόσο η Ταμίλα Κουλίεβα παραμένει παραγωγική και μάλιστα διανύει μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους της καριέρας της.
Τη συναντάμε κάθε Δευτέρα ως Πέμπτη στις 21:00 στον Alpha ως Θάλεια στη σειρά «Άγιος Έρωτας», να διαχειρίζεται εντάσεις, οικογενειακά τραύματα και εσωτερικές μάχες, ενώ παράλληλα σκηνοθετεί το έργο «Απόρρητο», μια παράσταση που ταξιδεύει στο μέλλον και ανοίγει διάλογο με την… τεχνητή νοημοσύνη, έχοντας την Έλλη Στάη και τον Παύλο Τσίμα στον ρόλο της AI.
Η Ταμίλα Κουλίεβα ανοίγει την καρδιά της στο youweekly.gr
Με αφοπλιστική ειλικρίνεια μιλά για τη σχέση με τη μητέρα της, που παλεύει με την άνοια, για τον γιο της, για τον έρωτα που… τον περιμένει αλλά δεν αγχώνεται, για τη γνωριμία της με την αείμνηστη Κλαούντια Καρντινάλε και για τη ζωή ενός ηθοποιού που μοιάζει περισσότερο με πρωταθλητισμό παρά με δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα.
- Φωτογραφίες: Κώστας Καπαρελιώτης
- Styling: Έλενα Οικονόμου
- Μακιγιάζ: Χρύσα Ράικου
Special thanks στο ξενοδοχείο Divani Acropolis Palace (Παρθενώνος 19, Αθήνα, 11742) για την ευγενική φιλοξενία
Τι έχεις αποκομίσει από τον 1 χρόνο στη σειρά «Άγιος έρωτας»;
Είναι πολύ ωραία συνθήκη αυτή που βιώνω. Ξαναβρέθηκα με κάποιους συναδέλφους που είχαμε μία προϊστορία και με κάποιους που δεν είχαμε, ήταν πολύ ωραίο που τους γνώρισα και γίναμε όλοι μία ομάδα. Πέρα από το κάστινγκ, που έχει πολύ μεγάλη σημασία, είναι και οι άνθρωποι πίσω από τις κάμερες, τα μέλη των δύο συνεργείων. Συνειδητοποιώ πλέον ότι μετά από μία διαδρομή χρόνων, και την εμπειρία που έχω αποκτήσει, μπορώ να χαρώ τη δουλειά πολύ περισσότερο.
Πες μου έναν συνάδελφο που χάρηκες επειδή τον ξαναείδες και έναν συνάδελφο που χάρηκες επειδή τον γνώρισες στον Άγιο έρωτα.
Χάρηκα πολύ που γνώρισα τη Δανάη Παππά, ήταν απροσδόκητο το πόσο ωραία σχέση χτίσαμε. Κακά τα ψέματα, ένας γονιός κοιτάει πάντα διαφορετικά το παιδί του, αλλά αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο να αποδοθεί υποκριτικά, πρέπει να υπάρχει χημεία. Και από αυτούς που ξανασυνάντησα ήταν η Κατερίνα Παπουτσάκη και ο Δημήτρης Παπανικολάου. Ήρθαν και άλλοι συνάδελφοι, με τους οποίους γνωριζόμασταν, αλλά δεν είχαμε βρεθεί ποτέ στην ίδια δουλειά, και ήταν χαρά μας που συναντηθήκαμε.
Θα αποκατασταθεί κάποια στιγμή η σχέση που έχει η Θάλεια με τη Χλόη;
Ναι. Γενικά πιστεύω ότι οι σχέσεις των παιδιών με τους γονείς είναι περίπλοκες. Τους γονείς μας δεν τους επιλέγουμε, γι’ αυτό είναι δύσκολο να τους συγχωρούμε, αλλά είναι πολύ σημαντικό να το κάνουμε. Ένας γονιός δεν θα κάνει κάτι ενάντια στο παιδί του, αλλά αυτό που πιστεύει πως είναι για το καλό του, και ας μην ισχύει πολλές φορές -εμπειρικά το μαθαίνουμε. Οπότε είναι αναπόφευκτο να αποκατασταθεί αυτή η σχέση. Και στη σειρά η Θάλεια πίστευε ότι λειτούργησε για το καλό της κόρης της, όσο και αν κρίνουμε εμείς ότι δεν έκανε το σωστό.
Βλέπουμε ότι και η άλλη κόρη της Θάλειας, η Σοφία, μπαίνει στο ψυχιατρείο. Πώς θα διαχειριστεί ο χαρακτήρας σου όλες αυτές τις «πληγές»;
Με αγάπη, συμπόνια και κατανόηση, όσο μπορεί (γελάει). Σίγουρα υπάρχει μια απελπισία, κυρίως με τη Σοφία, αλλά η Θάλεια «ξεγλιστράει» στο να την βλέπει με συμπόνοια. Δεν ξέρω τι γράφει η κάμερα και τι βλέπει ο τηλεθεατής, αλλά μέσα μου υπάρχουν αυτές οι εναλλαγές συναισθημάτων.
Αυτά τα συναισθήματα, που μόλις περιέγραψες, σε ακολουθούν και μόλις τελειώσει το γύρισμα; Χρειάζεσαι χρόνο για να αποφορτιστείς;
Σίγουρα, νομίζω ότι φεύγω τελευταία, όταν δεν βιάζομαι γιατί έχω να πάω κάπου μετά. Και στο θέατρο συμβαίνει αυτό, όταν η παράσταση είναι έντονη χρειάζομαι λίγο χρόνο.
Επειδή οι ηθοποιοί παίζετε λίγο και με το νευρικό σας σύστημα, χρειάστηκες ποτέ βοήθεια για να διαχειριστείς κάποιο ρόλο ή κάποια σκηνή;
Όχι σε τέτοιο βαθμό, γιατί γνωρίζω τα εργαλεία για να το διαχειριστώ πλέον, αλίμονο. Και είναι λάθος να συμβεί, γιατί παρόλο που ο ηθοποιός περνάει δοκιμασίες, ο λόγος που κάνει αυτή τη δουλειά είναι η χαρά. Ακόμα και αρχαία τραγωδία να παίζει, πρέπει να υπάρχει μία κάθαρση μετά, αλλιώς δεν έχει νόημα.
Βλέπουμε τη Θάλεια να επισκέπτεται τον Κυριάκο στη φυλακή. Υπάρχει περίπτωση να έρθουν πιο κοντά, είτε όσο βρίσκεται στη φυλακή, είτε όταν βγει;
Κοίτα, είναι μια σχέση που υποτίθεται πως έχει ξεκινήσει από τα εφηβικά τους χρόνια. Τότε η Θάλεια προτίμησε τον Παύλο, αλλιώς δεν θα υπήρχε η σειρά. (γελάει) Νομίζω ότι αυτοί οι δύο άνθρωποι προσπαθούν να ξορκίσουν τα συναισθήματα που τρέφουν ο ένας για τον άλλον. Και τελικά πρέπει να καταλήξουν μαζί κάπως. Τώρα πόσες Συμπληγάδες θα περάσουν ακόμα, δεν το ξέρω.
Είπες ότι τους γονείς δεν τους διαλέγουμε. Θέλω να μου μιλήσεις, λοιπόν, για τη σχέση που έχεις με τη μητέρα σου;
Με τη μητέρα μου δεν ήταν εύκολη η σχέση μας, ήταν μια πολύ δυναμική και αυταρχική γυναίκα. Μιλάω σε παρελθοντικό χρόνο, γιατί τώρα που μεγάλωσε και καλούμαι εγώ να τη φροντίζω, κατανόησα πολλά πράγματα και πλέον η σχέση μας είναι πολύ καλύτερη.
Ποια συμπεριφορά της δυσκολευόσουν να κατανοήσεις και τώρα που μεγαλώσεις τη δέχεσαι;
Επειδή όπως σου είπα ήταν πολύ αυταρχική, δεν είχα πάρει επιβράβευση σε οποιαδήποτε μορφή. Τώρα αποφάσισε να τα πει… λίγο μαζεμένα. (γελάει) Ευτυχώς που συνέβη, γιατί θα μπορούσε και να μη συμβεί και ποτέ.
Παρά τα όσα σημαντικά έχεις καταφέρει στην καριέρα σου, αποζητούσες ακόμα την αποδοχή της μαμάς σου;
Πλέον λιγότερο, μεγαλώσαμε… Αλλά ήταν μια ανάγκη να αποδείξω στη μητέρα μου ότι μπορώ. Επιτέλους το συνειδητοποίησε. (γελάει)
Γόβες, Ferré, πολυκαταστήματα notos
Με το γιο σου, Στέφανο Καραντινάκη, πώς ήσουν ως μαμά;
Ακριβώς για τους λόγους που σου ανέφερα, είμαι αρκετά ενθαρρυντική σε κάθε προσπάθεια που κάνει στη ζωή του και το θεωρώ πολύ σημαντικό να το κάνουμε οι γονείς.
Είναι 34 χρονών πια, αλλά στα μάτια σου είναι το «παιδί σου»;
Φυσικά είναι το παιδί μου. (γελάει) Και ο πατέρας μου με έβλεπε σαν μικρό κοριτσάκι μέχρι που έφυγε από τη ζωή. Τώρα το συνειδητοποίησα κι εγώ.
Όλα αυτά που σε πόνεσαν, πώς κατάφερες να τα ξεπεράσεις;
Με βοηθάει πολύ η δουλειά μου, γιατί όταν αναλαμβάνω έναν ρόλο, προσπαθώ να τον καταλάβω και να τον αιτιολογήσω σαν άνθρωπο. Μπαίνοντας σε αυτή τη διαδικασία σταματάς να κρίνεις τους άλλους.
Περνώντας τα χρόνια, λοιπόν, θυμάσαι προκλήσεις στην καριέρα σου;
Πιστεύεις ότι ο δρόμος ενός ηθοποιού είναι στρωμένος με ροδοπέταλα; Είναι δουλειά, και πολύ απαιτητική μάλιστα, σαν να κάνεις πρωταθλητισμό. Ακόμα και φίλοι μου δεν συνειδητοποιούν πράγματα που θεωρώ αυτονόητα -και είναι λογικό. Παλιά νόμιζαν ότι ένα επεισόδιο γυρίστηκε σε 45 λεπτά. Όπως είπες, παίζουμε με το νευρικό μας σύστημα, αλλά πρέπει να κατέχεις μια τεχνική, να είσαι ανήσυχος άνθρωπος, να σε απασχολούν πράγματα, να ανασύρεις από μέσα σου πράγματα που μπορούν να σε βάλουν στη συνθήκη που απαιτεί ένας ρόλος. Σε μια παράσταση, για παράδειγμα, μπορεί να χρειάζεται να κλαις κάθε βράδυ στις 21:15, να ξαναβιώνεις μία περίπλοκη διαδρομή κάθε βράδυ, δεν είναι κάτι απλό. Τελευταία προσπαθώ να το χαίρομαι, παρότι είμαι τελειομανής.
Η σειρά Άγιος έρωτας έχει δύο βασικούς πυλώνες, τον έρωτα για αρχή. Υπάρχει κάποιος άνθρωπος στη ζωή σου;
(γελάει) Αναμένω. Είναι λάθος να αποκλείουμε κάποια πράγματα, αν έρθει, καλώς να έρθει. Προς το παρόν με γεμίζουν πολύ οι φίλοι μου, η δουλειά μου και η καθημερινότητά μου.
Ο δεύτερος πυλώνας είναι η θρησκεία, ποια είναι η δική σου σχέση με το Θεό;
Πιστεύω σε μια ανώτερη δύναμη και ότι δεν ξέρουμε πολλά πράγματα, δεν έχω μια υλιστική αντίληψη για τον κόσμο. Υπάρχουν πράγματα που είναι πέρα από την πραγματικότητα που βιώνουμε και μπορούμε να περιγράψουμε.
Ζήτησες βοήθεια από αυτή την ανώτερη δύναμη;
Δεν μπορώ να πω ότι ζητάω, πιο πολύ ευγνωμονώ, γιατί πολύς κόσμος δεν συνειδητοποιεί ότι είναι καλά. Και κάποια πράγματα τα θεωρεί αυτονόητα, ενώ δεν είναι για κάποιους άλλους.
Μου μίλησες πριν για το γεγονός ότι κλήθηκες να φροντίσεις τη μητέρα σου, που έχει άνοια. Σου ήταν δύσκολο;
Φυσικά, ουσιαστικά εγώ τη φροντίζω πια, αν και το κάνω από απόσταση πλέον, γιατί μένει στη Μόσχα και πρέπει να διευθετώ ορισμένα πράγματα. Η αγωνία είναι πολύ μεγάλη, γιατί αυτό δεν έχει γυρισμό, όλοι ξέρουμε ότι χειροτερεύει. Το θέμα είναι με τι ρυθμούς.
Σε αγχώνει το μέλλον, ότι κάποια στιγμή μπορεί να μην σε αναγνωρίζει;
Δεν με αγχώνει, με στεναχωρεί. Γενικά στενοχωριέμαι όταν βλέπω ανθρώπους με αυτήν την πάθηση, ενώ ξέρω πόσο δυναμικοί ήταν και πόσο συμμετείχαν ενεργά στη ζωή. Η μητέρα μου ήταν μηχανολόγος μηχανικός, έφτιαχνε προγράμματα και χειριζόταν κομπιούτερ, την εποχή που έπιαναν ένα δωμάτιο, ήταν επιστήμονας, και τώρα δυσκολεύεται να θυμηθεί απλά πράγματα. Είναι πολύ σκληρό.
Πρόσφατα έφυγε από τη ζωή η σπουδαία ηθοποιός Κλαούντια Καρντινάλε, την οποία αποκάλυψες πως έχεις γνωρίσει. Τι θυμάσαι από εκείνη;
Ήταν το ’89 που άρχισαν να αλλάζουν τα πράγματα και να «καταρρέει» το τείχος, οι άνθρωποι ταξίδευαν πιο ελεύθερα. Η Κλαούντια Καρντινάλε επισκέφθηκε το πανεπιστήμιο που ήμουν φοιτήτρια, ήταν μια πολύ ωραία φιγούρα, αρκετά προσιτή και φιλική, ένα πλάσμα πονεμένο -φαινόταν στο βλέμμα της, γιατί όλες τις πληγές μας τις κουβαλάμε. Μου ζήτησε να της δείξω τη Μόσχα, ήθελε να δει και να μάθει όσο γίνεται περισσότερα για την πόλη και για τη χώρα, ενώ παρακολούθησε πολύ ευλαβικά ό,τι κάναμε στο Πανεπιστήμιο Κινηματογράφου της Μόσχας, που τότε ήταν σημείο αναφοράς και νομίζω ότι έκανε μεγάλη εντύπωση και στην ίδια.
Ένας μεγάλος έρωτάς σου είναι το θέατρο. Ποια είναι τα καλλιτεχνικά σου σχέδια για το χειμώνα;
Ετοιμάζουμε το «Απόρρητο» του Ιβάν Βιριπάγιεφ, θα παιχτεί στο θέατρο Διάνα από 20 Οκτωβρίου. Είναι ένα σύγχρονο έργο, το οποίο μας αφορά όλους, γιατί διαδραματίζεται το 2028 και διαπραγματεύεται μια δική μας ανησυχία, την ύπαρξή μας σε μία καινούργια εποχή. Οι ήρωες του έργου συνομιλούν με την τεχνητή νοημοσύνη. Είναι 3 επιστήμονες, που με τη βοήθεια αυτών των ανθρώπων, η τεχνητή νοημοσύνη θέλει να βγάλει κάποια συμπεράσματα για την ανθρωπότητα. Στο ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης είναι η Έλλη Στάη και ο Παύλος Τσίμας, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν συγκλονιστικά σε αυτό κλήθηκαν να κάνουν. Επί σκηνής είναι η Μαριάννα Κιμούλη, ο Χρήστος Στέργιογλου κι εγώ.
Η τεχνητή νοημοσύνη είναι ένα φαινόμενο που μας αφορά ιδιαίτερα πλέον. Ποια είναι η δική σου άποψη και τι έμαθες ετοιμάζοντας παράσταση για αυτή;
Είναι μία εξέλιξη που αποδεικνύει ότι βρισκόμαστε σε μια άλλη εποχή και καλούμαστε να την ακολουθήσουμε, είτε το θέλουμε, είτε όχι. Δεν είμαι ούτε πολύ θετική, ούτε αρνητική. Απ’ τη μία είναι ένα εργαλείο που μπορεί να μας λύσει τα χέρια, να βοηθήσει στην ιατρική και να δώσει απαντήσεις, αρκεί ως άνθρωποι να έχουμε ένα επίπεδο, να ξέρουμε ότι υπάρχουν πολλές ψεύτικες πληροφορίες και να τις διασταυρώνουμε, για να μην μας οδηγήσουν σε λάθος μονοπάτια. Δεν είναι η τεχνητή νοημοσύνη το πρόβλημα, αλλά ο άνθρωπος, μη βολευτεί και αρχίσει να αδρανεί ο εγκέφαλος.
Συζητώντας με τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης ποιο ήταν το συμπέρασμα που βγάλατε;
Μου έκανε εντύπωση ότι η Έλλη Στάη και ο Παύλος Τσίμας ήταν ακόμα πιο ανοιχτοί προς αυτή την εξέλιξη. Ο κάθε ένας από τους συντελεστές αντιπροσωπεύει μία γενιά, έτσι είναι και το έργο, και με τις κουβέντες που κάναμε στις πρόβες, άρχισα να αναρωτιέμαι μήπως δεν πρέπει να είμαι τόσο αρνητική. Δεν μπορούμε να μην συμβαδίζουμε με την εποχή μας, ούτε να αντιστεκόμαστε στην εξέλιξη.
">
">
">
">
">
">
">