Μυρτώ Πάρος: Τσακίζει κόκαλα η μητέρα της 12 χρόνια μετά την επίθεση - «Ακόμη δεν συνήθισα την νέα σου εικόνα...»
Σπαράζουν καρδιές τα λόγια της
![Πηγή Facebook / Maria Kotrotsou](https://www.youweekly.gr/style/images/nopic_large.webp)
12 χρόνια έχουν περάσει από την άγρια επίθεση της Μυρτούς στην Πάρο. Στις 23 Ιουλίου του 2012 βρέθηκε ημίγυμνη, χτυπημένη και σε κώμα, σε μία από τις πιο δημοφιλείς παραλίες του νησιού Το κεφάλι της είχε υποστεί σφοδρό χτύπημα με πέτρα, που ζύγιζε 5 κιλά. Οι αρχές διέταξαν να διακομιστεί το συντομότερο δυνατό σε ένα νοσοκομείο της Αθήνας, ώστε να της παράσχουν άμεση φροντίδα, ενώ παράλληλα ξεκίνησαν οι προσπάθειες για τον εντοπισμό του δράστη.
Αρχικά, οι έρευνες της Αστυνομίας εξέταζαν το περιστατικό ως ατύχημα, ωστόσο, βρέθηκαν ίχνη σπέρματος στο σώμα της κοπέλας, με αποτέλεσμα οι αρχές να ξεκινήσουν έρευνες. Ένοχος κρίθηκε ένας άνδρας Πακιστανός παράνομος μετανάστης ο οποίος συνελήφθη και βρίσκεται στην φυλακή.
Ο δράστης ομολόγησε το έγκλημά του και σύμφωνα με την αστυνομία, περιέγραψε με απόλυτη ηρεμία το έγκλημα και τις λεπτομέρειες αυτού. Σύμφωνα με τον ίδιο, προσπάθησε να κλέψει το κινητό τηλέφωνο της νεαρής κοπέλας, όμως εκείνη προέβαλε αντίσταση. Κατόπιν, τη χτύπησε με μία πέτρα στο κεφάλι, ώσπου αυτή έπεσε αναίσθητη στο έδαφος. Ενώ η κοπέλα ήταν ανήμπορη πλέον να αμυνθεί εκείνος τη βίασε, συνεχίζοντας και τα χτυπήματα.
Μέχρι και σήμερα η ιστορία της Μυρτούς προκαλεί τεράστιο σοκ. Από το πλευρό της δεν έφυγε λεπτό η μητέρα της, η οποία είναι στήριγμα της σε όλα, ελπίζοντας σε ένα θαύμα.
Η ανάρτηση της μητέρας της Μυρτούς 12 χρόνια μετά την επίθεση
«2012-2024
12 χρονια απο τοτε….
12 χρόνια και ακόμη δεν συνήθισα την νέα σου εικονα…
12 χρονια που μου λείπουν τα ζουζουνίσματα σου, η φωνή σου,η ενεργητικότητα σου.
Κάθε χρόνος που περνάει βαραίνει περισσότερο την ψυχή μου, γιατί απομακρύνομαι απο την υλοποίηση του θαύματος που κρατάει την ελπιδα μου ζωντανή. Σαν μια φλόγα που στην αρχή φουντώνει, αλλά όσο περνάει η ώρα αρχίζει να χαμηλώνει, μεχρι να σβήσει.
Απ την άλλη πλευρά, κάθε χρόνος είναι ακόμη 365 μέρες που είμαι μαζί σου, που βλέπω το χαμογελο σου, που νοιωθω την ανάσα σου, την ζεστασιά σου… και αυτό είναι ευτυχια! γιατί μου έχει δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία!
Μα αυτό που με στεναχωρεί πιο πολύ απ όλα είναι ότι ο χρόνος περνάει χωρίς εσυ να τον ζεις όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας σου… και ήδη έχουν περάσει 12 χρόνια που δεν τα έζησες …
Και στο τέλος θα μιλάω για την ζωη που δεν έζησες….
Γι αυτό θέλω να κάνω για σένα οτιδήποτε μπορεί να σου δώσει μια γεύση ζωής. Θα σε πηγαίνω όπου μπορω να βλέπεις τι κάνουν ολοι οι άλλοι ανθρωποι, να γεύεσαι εςτω μια μικρή μικρή γωνία απο το πιάτο της ζωής, και ας μην συμμετέχεις οπως θα έπρεπε στα 27 σου χρονια, και ας σκίζεται η καρδιά μου που κοιτάς απο μακριά την ζωη των συνομιλητών σου, ενώ εσυ εισαι καθηλωμένη σε ενα αναπηρικο ΚΑΡΟΤΣΙ, χωρις να μπορεις να τρέξεις να χαρείς να μιλήσεις, ενώ εγω εκείνη την ώρα σκέφτομαι: άραγε τι νοιωθει τωρα? Υποφέρει?Χαίρεται που εςτω βλέπει?και συνάμα να ακούω : <μπράβο για το κουράγιο σας>!
Δεν εχω παραπανω κουράγιο απο κανενα!το μεςα μου κανείς δεν το ξέρει, αλλα θέλω να σου δίνω χαρά, ελπιδα δυναμη, γι αυτο προσπαθώ!και θα προσπαθώ <Οσο μπορώ και όσο αντέχω>!
Ίσως πάλι όλο αυτό να είναι ένας ευσεβής πόθος, αφού η ζωη είναι τόσο περίπλοκη και τόσο πολύπλοκη και φεύγει τοςο γρήγορα!», γράφει στην ανάρτηση της.
Να σημειώσουμε πως το 2013, ο Ανδρέας Λυκουρέντζος, Υπουργός Υγείας τότε, ανακοίνωσε ότι το θύμα θα διακομιστεί σε κλινική των ΗΠΑ, με τα έξοδα πληρωμένα από την κυβέρνηση. Η χρηματοδότηση συνεχίστηκε και με τον επόμενο Υπουργό, Άδωνι Γεωργιάδη. Παρόλα αυτά, υπήρξαν κι άλλοι χρηματοδότες ενώ μαζεύτηκαν και χρήματα από την Ελληνοαμερικανική ένωση στις ΗΠΑ, για τη θεραπεία της στο παιδικό νοσοκομείο του Χάρβαρντ στη Βοστόνη.
Κατά τον Μάιο του 2017, το κέντρο αποκατάστασης στο οποίο βρισκόταν ανακοίνωσε σε μία εκδήλωση προς τιμήν της ότι σωματικά έχει αποκατασταθεί και ότι ήταν εφικτό να επιστρέψει στο πατρικό της. Ωστόσο, παραμένει έως και σήμερα σε διαδικασία συνεχούς αποκατάστασης, καθώς σύμφωνα με τη μητέρα της, η Μυρτώ αδυνατεί να επικοινωνήσει αποτελεσματικά και δεν μπορεί να τραφεί μόνη της.