Ο Σταμάτης Γονίδης βρέθηκε στην καρέκλα του Στούντιο 4 της ΕΡΤ και παραχώρησε μία αποκαλυπτική συνέντευξη στους δημοσιογράφους Θανάση Αναγνωστόπουλο και Νάνσυ Ζαμπέτογλου. Ο τραγουδιστής μίλησε για την προσωπική και επαγγελματική του ζωή, την πορεία του στον χώρο της μουσικής και αποκάλυψε ένα άγνωστο περιστατικό με την υγεία του όπου οι γιατροί νόμιζαν ότι θα τον «χάσουν».
Δείτε επίσης: Σταμάτης Γονίδης: «Η σύζυγός μου είναι βράχος, εγώ είμαι κύμα, χτυπάω συνέχεια πάνω της και εκείνη υπομένει»
Ο Σταμάτης Γονίδης για τα παιδικά του χρόνια
«Όταν σκέφτομαι όλα αυτά που έχω κάνει, μου φαίνονται σαν όνειρο. Δεν αναπολώ το παρελθόν. Πείνα, δύσκολες συνθήκες της ζωής που, για να αντέξεις, πρέπει να θέλεις πάρα πολύ να φτάσεις εκεί που θέλεις. Είχα έναν δάσκαλο που είχε τα πόδια πάνω στο θρανίο, κάπνιζε και για να γελάσουν τα υπόλοιπα παιδιά, ερχόταν και με χτυπούσε. Μιλάω για τέτοιες συνθήκες.
Μια μέρα του είπα ότι πονάει η κοιλιά μου και ήρθε και με κλώτσησε. Τελικά, είχα σκωληκοειδίτιδα και “έσπασε”. Με πήγαν στο νοσοκομείο με 9 μποφόρ και άκουσα τον γιατρό να λέει “τον χάνουμε”. Ξαναγύρισα όμως. Φαίνεται ήταν γραμμένο. Το μεγάλο θαύμα είναι αυτό που είμαι σήμερα, που είμαι εδώ σήμερα.
Έλεγα τα κάλαντα και τα ψιλά που μάζευα τα έδινα στους γονείς μου, για να έχουν να δίνουν ρέστα στη δουλειά. Ήταν σκληροί οι γονείς μου, γι’ αυτό έφυγα από το σπίτι. Δεν υπήρχε παιδεία. Τους φαινόταν παράλογο που τους έλεγα ότι ήθελα να γίνω τραγουδιστής. Χωρίς να φταίω, τους έλεγα ότι δεν μπορώ να αποστηθίσω τα μαθήματα, είχα δυσλεξία. Προσπαθούσα και αυτό είχε σαν συνέπεια να πέφτει ξύλο, με θεωρούσαν τεμπέλη.
Στις εκθέσεις ήμουν ο καλύτερος. Άργησε να μου φύγει η δυσλεξία, μετά τον στρατό. Τα μαθηματικά τα σιχαινόμουν. Ήξερα μόνο πρόσθεση, αφαίρεση και πολλαπλασιασμό, διαίρεση όχι και τόσο. Πήγαινα σε μια ρεματιά, τραγουδούσα και έβλεπα κάποια κεφάλια από τα χωράφια που γύριζαν και με άκουγαν», εξομολογήθηκε ο Σταμάτης Γονίδης.
Τα πρώτα του βήματα στο τραγούδι και η μετέπειτα πορεία του
Η πρώτη μου δουλειά ως τραγουδιστής ήταν σε “σκυλάδικο” στο Βέλγιο. Για μένα τα καράβια ήταν λύτρωση, εκεί έμαθα να ψυχολογώ τους ανθρώπους. Όταν γύρισα στην Αθήνα και μπήκα στη νύχτα, έγινα πολύ καλός ψυχολόγος. Πήγα στον καλύτερο ψυχολόγο στην Αθήνα και, όταν τελειώσαμε, μου είπε ότι έχει ένα πρόβλημα με μία τύπισσα και μου ζήτησε συμβουλές. Μου είπε: την επόμενη φορά θα σε πληρώσω εγώ για να μου τα πεις.
Δεν μου έγραφαν τραγούδια στην αρχή και αναγκάστηκα να γράφω μόνος μου και τα έδινα σε άλλους που έκαναν χρυσούς δίσκους. Η πρώτη μου μεγάλη επιτυχία ήταν το «Φωτογράφε» και έγινε χαμός, άρχισαν να έρχονται οι προτάσεις. Μου έδωσαν 10 εκατομμύρια δραχμές προκαταβολή για να πάω στη BMG, έτσι πήρα το οικόπεδο για να χτίσω στο Λαγονήσι»
Όταν ο κόσμος άρχισε να ενδιαφέρεται για μένα και ρωτούσε ποιος είμαι, η μικρή εταιρεία που ήμουν προηγουμένως δεν μπορούσε να με προωθήσει. Είχα πει στον Μίλτο Καρατζά, όταν κάναμε τον δίσκο του Σαλαμπάση, ότι εμείς οι δυο θα συνεργαστούμε και θα βγάλει λεφτά από μένα. Οι άλλοι τραγουδιστές έλεγαν ότι γρήγορα θα σβήσω.
Στη συνέχεια ό,τι ώρα ήθελα έκανα σουξέ, έκανα μόδα. Γνώρισα αργότερα τον Φοίβο, μου λέει “θέλω να σας γράψω”. Τι να μου γράψει ο μικρός; Εγώ έκανα παπάδες τότε. Μέσα σε μία μέρα μπορούσα να τελειώσω έναν δίσκο.
Αν κρατούσα ένα μόνο τραγούδι από τη δισκογραφία μου που θα με ακολουθεί και μετά τον θάνατό μου, είναι το “Όλα σ’ αγαπάνε”. Αυτό το άκουσε ο Stevie Wonder σε ένα ελληνικό εστιατόριο στην Αμερική και είπε στον διπλανό του: great singer. Όταν ένας άνθρωπος που θαυμάζεις φτάσει στο σημείο να σε θαυμάζει, το όνειρό σου όχι μόνο το έχεις ζήσει αλλά το έχεις κάνει κομμάτια», δήλωσε ο τραγουδιστής.
">
">
">
">
">
">
">