Στην εκπομπή της ΕΡΤ, «Καλημέρα είπαμε;», παραχώρησε συνέντευξη η Μαργαρίτα Θεοδωράκη, η οποία άνοιξε μάλιστα και τις πόρτες του σπιτιού του πατέρα της, Μίκη Θεοδωράκη, στο Βραχάτι, που ήταν το αγαπημένο του μέρος.
Πρόκειται για μία μονοκατοικία, με πέτρινη, δίπλα στη θάλασσα, με θέα το απέραντο γαλάζιο και έναν κήπο γεμάτο λουλούδια και φυτά, αλλά και τα ψηφιδωτά που έφτιαχνε ο ίδιος με βότσαλα από την παραλία.
Ο εσωτερικός της χώρος είναι γεμάτος χρώμα, με πίνακες παντού και όλα του τα αντικείμενα, καθώς τα παιδιά του αποφάσισαν να τα αφήσουν όπως τα είχε. Το πιάνο στο οποίο έγραψε τον Ζορμπά κλέβει την παράσταση. Ακόμη και στο γραφείο του, δεν έχει αλλάξει τίποτα.
Το σπίτι του Μίκη Θεοδωράκη στο Βραχάτι
«Το Βραχάτι ήταν ένας από τους τόπους που αγάπησε περισσότερο ο πατέρας μου. Εδώ ένιωθε το σπίτι του. “Είμαστε στον παράδεισό μας”, έλεγε. Δεν έβγαινε από εδώ, δεν είχε ανάγκη. Ήταν ο παράδεισός του. Μετά τη μεταπολίτευση, τους 6 μήνες έμενε εδώ μπαμπάς. Έχει γράψει άπειρη μουσική εδώ, τον ενέπνεε ο χώρος. Τον Μάιο του 1968 τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό στο Βραχάτι», είπε αρχικά η Μαργαρίτα Θεοδωράκη.
Δείτε επίσης: Μαργαρίτα Θεοδωράκη: Η κόρη του Μίκη Θεοδωράκη μας ανοίγει τις πόρτες του σπιτιού της στο Κουκάκι – Ένα ταξίδι στο παρελθόν
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην ημέρα που συνέλαβαν τον πατέρα της κατά τη διάρκεια της χούντας: «Ήταν πολύ τραυματικό για εμένα. Δεν υπάρχει πιο τρομακτικό πράγμα για ένα παιδί να παίρνουν τον γονιό του», εξομολογήθηκε.
«Ζήσαμε πολλές ευτυχισμένες στιγμές στο Βραχάτι μετά τη Χούντα», επισήμανε ωστόσο στη συνέχεια, αποκάλυψε: «Όταν ο πατέρας μου έχασε τον αδερφό του, απομονώθηκε στο Βραχάτι. Δεν άφηνε κανέναν να πάει. Μόνο τον κηπουρό που του πήγαινε φαγητό. Τότε γέρασε πρώτη φορά. Άσπρισαν τα μαλλιά του, δεν μιλούσε».
Δείτε επίσης: Άγγελος Θεοδωράκης: Η βαριά κληρονομιά, η Παλαιστίνη και οι αναμνήσεις από τον θρυλικό συνθέτη
Στο τέλος της συζήτησης, η ίδια δήλωσε: «Υπάρχει ανταγωνισμός προς το πρόσωπό μου, υπάρχουν κακιούλες, γιατί ασχολούμαι με το έργο του πατέρα μου. Για όλους υπάρχουν, βέβαια. Θεωρώ ότι είμαι πολύ παρεξηγημένη σαν άτομο. Δεν ξέρω γιατί. Υπάρχουν οι κακές γλώσσες, τα κουτσομπολιά. Οι κακές γλώσσες αλλοίωσαν κάποια στιγμή τη σχέση με τον πατέρα μου. Όταν διάβασε το βιβλίο μου, αγαπηθήκαμε ξανά. Το διάβασε 5 φορές. Μου ζήτησε συγγνώμη. Δεν ήξερα γιατί, το έμαθα μετά με τη διαθήκη του. Είχαμε κόντρα για πολλά και με τη δουλειά. Η διαθήκη του πατέρα μου με άφησε με το στόμα ανοιχτό. Δεν με αδίκησε οικονομικά, καθόλου, αλλά από την πνευματική πλευρά, το πνευματικό έργο, που το διαχειρίζεται ένας γερμανικός οίκος… Αυτό με πλήγωσε! Αλλά στην πορεία είπα καλύτερα…».
Και έκλεισε με την εξής κουβέντα για τον αγαπημένο της πατέρα: «Δεν μου λείπει γιατί καθημερινά ασχολούμαι με τα έργα του και είναι παρών συνέχεια».
">
">
">
">
">
">
">