Η τηλεοπτική επιστροφή του Νίκου Μουτσινά με το νέο παιχνίδι «Lingo», μας χαροποίησε αρχικά όταν την ακούσαμε, όμως, μόλις ακούσαμε τις δηλώσεις του, προτού ακόμα ξεκινήσει το παιχνίδι στο Star, τα κατέστρεψε όλα. Κάπως έτσι φάγαμε εμείς την πρώτη σφαλιάρα και σκεφτήκαμε ότι “κουβάς που τρυπάει δεν βουλώνει” τελικά.

Ναι, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν μπορούν να διορθώσουν τα ελαττώματά τους, δεν συνετίζονται, και ένας τέτοιος άνθρωπος είναι και ο Νίκος Μουτσινάς. Σε μια περίοδο όπου η τηλεόραση παλεύει να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της με το κοινό, ο ίδιος που του δίνεται μια ακόμα ευκαιρία να μπει σε αυτήν, επέλεξε να υψώσει τείχη απέναντι σε κάθε μορφή κριτικής, δηλώνοντας ξεκάθαρα πως «δεν θέλω να ασχοληθούν, δεν θέλω να ακούσω καμία κριτική» και πως «δεν με αφορά η γνώμη του καθενός». Καλώς όρισες έρωτα!

Και πάνω που είχαμε αρχίσει να πλήττουμε όλοι μαζί, ήρθε ο Μουτσινάς για να μας ξυπνήσει και να μας κουνήσει για άλλη μια φορά το δάχτυλο, βάζοντάς μας όρους και προϋποθέσεις.

Καλά, εδώ που τα λέμε, δεν ξαφνιαστήκαμε κιόλας. Από τον Νίκο Μουτσινά δεν περιμένεις και κάτι άλλο από σχόλια και υποδείξεις… Γιατί είναι και πονηρούλης, σου λέει κάτσε να τους προλάβω σε περίπτωση που δεν τους αρέσω και αρχίσουν να λένε… Κατάλαβες; Έλα όμως που δεν έχει καταλάβει ότι δεν τον κυνηγάνε τα φαντάσματα και κανένας δεν την λέει σε κανέναν χωρίς λόγο…

Ο άνθρωπος λοιπόν που έχει σχολιάσει όλη την ελληνική τηλεόραση και που την έχει περάσει από κόσκινο, έχει κάνει ανθρώπους να κλαίνε με την κοροϊδία που τους έχει ρίξει και με τις βιτριολικές του ατάκες τούς έχει πετάξει στα σκουπίδια των αχρήστων, μετράει τα μικρόφωνα που βρίσκονται μπροστά του και απαξιώνει τους δημοσιογράφους και τις κριτικές, αλλιώς θα τους κάνει ντα. Φυσικά, γιατί δεν τον συμφέρει τον πονηρούλη Μουτσινά που προλαβαίνει τις καταστάσεις για να μην εκτεθεί ακόμα μια φορά …

Λίγο πριν το “Lingo” βγει στον αέρα του Star, ο Νίκος Μουτσινάς έδωσε μια συνέντευξη εκθέτοντας τον εαυτό του αλλά και ένα κανάλι που δεν έχει δώσει ποτέ μέχρι σήμερα δικαιώματα και δεν έχει ακούσει παρόμοιες τοποθετήσεις από παρουσιαστές προς δημοσιογράφους και προς το κοινό…

Νίκος Μουτσινάς: Όταν το παρελθόν σου χτυπάει την πόρτα…

Η στάση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια προσωπική τοποθέτηση· είναι μια δημόσια δήλωση περιφρόνησης προς το ίδιο το κοινό που επί χρόνια στηρίζει — ή απορρίπτει — τηλεοπτικά πρόσωπα. Η τηλεόραση, είτε αρέσει είτε όχι σε κάποιους, δεν είναι προσωπικός ιδιωτικός χώρος έκφρασης, κοινώς τσιφλίκι του καθενός χωρίς συνέπειες. Είναι δημόσιο μέσο, βασισμένο στην αποδοχή και την εμπιστοσύνη των τηλεθεατών. Όταν ένας παρουσιαστής δηλώνει ότι δεν τον αφορά η γνώμη τους, ουσιαστικά ακυρώνει τον βασικό λόγο ύπαρξης της παρουσίας του.

Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι οι δηλώσεις αυτές του Νίκου Μουτσινά, έγιναν λίγο διάστημα πριν από την πρεμιέρα μιας νέας τηλεοπτικής προσπάθειας. Αντί για αυτοκριτική ή διάθεση επανεκκίνησης, παρουσιάστηκε μια εικόνα αλαζονείας που μοιάζει να αγνοεί το παρελθόν. Και το παρελθόν του Μουτσινά δεν είναι μακρινό.

Οι περσινές περιπέτειες, οι καθυστερήσεις, οι απουσίες γιατί έκανε ταξιδιωτικό τουρ, την περίοδο του “NM Βραδιάτικα”, που συνεργάτες και εργαζόμενοι περίμεναν την επιστροφή του στα γυρίσματα από τις διακοπές και δεν γυρνούσε ποτέ, δεν ξεχάστηκαν τόσο εύκολα όσο ίσως πιστεύεται. Για πολλούς ανθρώπους της παραγωγής, εκείνη η περίοδος δεν ήταν απλώς ένα καπρίτσιο· είχε πραγματικές επαγγελματικές συνέπειες γιατί βρέθηκαν πολλοί άνθρωποι χωρίς μισθό και δουλειά. Στραβά το ξεκίνησε για αρχή αλλά δεν μας κάνει εντύπωση, Μουτσινάς είναι αυτός, και το έγκλημα ολκής προφανώς το βαφτίζει πταίσμα για να μην χαλάσουν και οι θετικές ενέργειες που σπουδάζει.

Καβάλα παν’ στην εκκλησιά καβάλα προσκυνάνε!

Η φράση «καβάλα παν’ στην εκκλησιά, καβάλα προσκυνάνε» χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει μια νοοτροπία υπεροψίας, και στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται να είναι η απόλυτη περιγραφή του ίδιου και με τον τρόπο που σκέπτεται. Όταν ένας τηλεοπτικός άνθρωπος εμφανίζεται να θεωρεί εαυτόν υπεράνω σχολιασμού, χτίζει έναν θρόνο από άμμο που στα δικά του μάτια μοιάζει χρυσός.

Η ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης όμως έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι η υπεροψία και η μισαλλοδοξία δεν συγχωρούνται για πολύ. Πολλές τηλεπερσόνες, ακόμη μεγαλύτερου βεληνεκούς, εξαφανίστηκαν όταν πίστεψαν πως ο θόρυβος γύρω τους ισοδυναμεί με διαχρονική αξία. Άλλωστε, ένας άδειος ντενεκές κάνει πάντα περισσότερο θόρυβο από το μπακίρι.

Θα μπορούσαμε να ανοίξουμε πολλά κεφάλαια για τον Μουτσινά, ένα όμως που του ανήκει δικαιωματικά είναι αυτό, με τα παραμύθια της Χαλιμάς με τα οποία πορεύεται την τελευταία δεκαετία κάνοντας μόνο αποτυχίες στην τηλεόραση… Από την άλλη μήπως η τιμωρία μερικών ανθρώπων είναι η αδιαφορία, να μην ασχοληθείς ποτέ ξανά μαζί τους και να τους γυρίσεις την πλάτη;

Το ζήτημα δεν είναι προσωπικό, αλλά κοντεύει να γίνει. Ο κόσμος διαθέτει μεγαλύτερη δύναμη απ’ όσο συχνά υπολογίζουν όσοι βρίσκονται μπροστά στις κάμερες. Το κοντρόλ και ένα «κλικ», μια επιλογή αποχής αρκούν για να κλείσουν κύκλοι καριέρας που έμοιαζαν ακλόνητοι.

Ίσως, τελικά, οι καθρέφτες να μην είναι μόνο διακοσμητικά αντικείμενα αλλά εργαλεία αυτογνωσίας, αν κοιταχτεί κάποιος σε αυτούς θα δει τι πραγματικά φταίει και στην πορεία του καταστρέφει τα πάντα. Η αυτοκριτική είναι συχνά πιο δύσκολη από την κριτική των άλλων, αλλά είναι και η μόνη που μπορεί να αποτρέψει την επανάληψη λαθών. Αν η νέα τηλεοπτική αρχή φιλοδοξεί να πετύχει, απαιτείται πρώτα μια διαφορετική στάση απέναντι σε όσους παρακολουθούν.

Γιατί το ερώτημα δεν είναι αν ο παρουσιαστής νοιάζεται για τη γνώμη του κοινού. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν το κοινό θα συνεχίσει να νοιάζεται για εκείνον. Ελπίζω και εγώ και πολλοί άλλοι να είναι η τελευταία φορά αυτή που είδαμε τον Μουτσινά να μας αφηγείται το αν νοιάζεται ή δεν νοιάζεται για την άποψη μας.

Γιατί πραγματικά ο Μουτσινάς δεν μας έλειψε και πιστεύουμε ότι δεν θα κόβαμε και τις φλέβες μας να τον δούμε ξανά, για αυτό η δική μας πρόταση είναι “πάρτο αλλιώς και ίσως καταφέρεις κάτι”!