Γιατί οι νέοι άντρες δεν το ‘χουν καθόλου με το φλερτ;

Κάποτε, το φλερτ ήταν ένα κοκτέιλ από βλέμματα, σπινθηροβόλα ατάκα και λίγη αγωνία τύπου «θα πάρει το ρίσκο να μου μιλήσει ή θα με κοιτάει άλλο ένα τέταρτο απ’ το μπαρ;» Τώρα; Το μόνο ρίσκο που παίρνουν οι νέοι άντρες είναι να σου κάνουν like σε story με καφέ.

Κι εκεί αναρωτήθηκα: Τι στο καλό πήγε στραβά;

Έχω βγει με τύπο που με κάλεσε για «χαλαρό ποτάκι» και ήρθε με φόρμα και airpods (πόντος για την άνεση, μείον δέκα για την προσπάθεια). Άλλος μου είπε «μοιάζεις με την πρώην μου, αλλά σε πιο γλυκιά» — δεν ξέρω αν ήταν κομπλιμέντο ή passive-aggressive insult. Και φυσικά υπήρξε κι εκείνος που με ρώτησε αν «μένω μόνη μου» πριν καν ρωτήσει πώς με λένε.

Δεν λέω, είναι ωραία η πρόοδος, η αποδόμηση των ρόλων και η εποχή της ευαισθησίας. Αλλά κάπου ανάμεσα στα ghosting, τις dating apps και τα ξεχειλωμένα crewneck, χάθηκε το παιχνίδι. Το τσαγανό. Το «σ’ είδα και θέλω να σε γνωρίσω». Πλέον, το «να σε κεράσω ένα ποτό;» έχει αντικατασταθεί από ένα reaction στις 2 το βράδυ (το γνωστό nanoship, διάβασε εδώ αναλυτικά περί τίνος πρόκειται). Ρομαντικό.

Και κάπου εκεί, πάνω από ένα gin στημένο λεμόνι – fav drink – με την φίλη μου (που έχει 3 μεταπτυχιακά και 0 σοβαρά ραντεβού φέτος), καταλήξαμε στο εξής συμπέρασμα: Οι νέοι άντρες δεν το ‘χουν καθόλου με το φλερτ. Και –ας είμαστε ειλικρινείς– ούτε προσπαθούν και πολύ.

Φταίνε οι οθόνες; Το burnout; Η φοβία της απόρριψης; Ή μήπως εμείς, που δεχτήκαμε το ελάχιστο για τόσο καιρό που έγινε στάνταρ; Δεν είμαι ψυχολόγος, είμαι απλώς μια κοπέλα με καφέ στο χέρι και αρκετές ιστορίες – μέχρι τα 30 μου – για να γεμίσω δύο σεζόν του Sex and the City: Athens Edition.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι το φλερτ δεν πέθανε – απλώς κάνει power nap. Και κάπου εκεί έξω – θέλω να ελπίζω ρε παιδιά – υπάρχει ακόμα ένας άντρας που θα σου χαμογελάσει στον δρόμο και θα σου μιλήσει με αυτοπεποίθηση χωρίς να περιμένει να τον κάνεις match πρώτα σε tinder και badoo για να τολμήσει μια κουβέντα.

Μέχρι τότε, συνεχίζουμε να κάνουμε swipe με το ένα χέρι, να κρατάμε το prosecco με το άλλο και να ελπίζουμε πως, κάποια στιγμή, θα εμφανιστεί επιτέλους κάποιος που ξέρει να φλερτάρει… χωρίς να περιμένει να του στείλουμε εμείς το πρώτο «καυτό» μήνυμα.