Η Ελισάβετ Μουτάφη, σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Real Life, αποκάλυψε, μεταξύ άλλων, την μεγάλη απώλεια που βίωσε στη ζωή της και της στοίχισε πολύ συναισθηματικά, αλλά και, μίλησε για την υιοθεσία του γιου της, Δημήτρη.
Υπενθυμίζουμε ότι, η ίδια, τα τελευταία χρόνια αποφάσισε να υιοθετήσει ένα αγοράκι μαζί με τον σύζυγο της, Μάνο Νιφλή, τον οποίο του έδωσε το όνομα του πατέρα της, ο οποίος πριν από δύο χρόνια, έφυγε από τη ζωή. Η ίδια, από τότε δηλώσει ότι έχει αλλάξει συνταρακτικά η ζωή της και η απώλεια αυτή παραμένει μέχρι και σήμερα πληγή ανοιχτή – Δείτε εδώ την ανάρτηση της για τον πατέρα της.
Τι αποκάλυψε η Ελισάβετ Μουτάφη για τον γιο της και τον πατέρα της
Η Ελισάβετ Μουτάφη, μίλησε λοιπόν για την υιοθεσία του γιου της, και είπε αρχικά: «Να σου πω κάτι; Τίποτα δεν τραβήξαμε, αλήθεια το λέω. Γίνεται! Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, γι’ αυτό και γω δεν δίνω συμβουλές, δεν λέω τίποτα. Κατευθύνω τον κόσμο να πάρει τηλέφωνο στη διεθνή κοινωνική υπηρεσία – όσους το σκέφτονται για διακρατική υιοθεσία, για υιοθεσία από εξωτερικό. Η κα. Οικονόμου, η οποία είναι πρόεδρος, με βοήθησε πάρα πολύ και το σημαντικό είναι να μιλήσουν με τους ειδικούς. Είναι πολύ σπουδαία η σχέση γονιού – παιδιού. Κυοφορείς κανονικά».
Όσο για την απώλεια του πατέρα της τώρα που πλησιάζουν οι γιορτές, είπε: «Με τα γενέθλια μου δεν έχω πρόβλημα, δεν έχω θέμα με τις ηλικίες, οπότε δεν με πιάνουν ούτε καταθλίψεις ούτε τίποτα. Απλώς περνάω μια φάση τώρα, μετά την απώλεια του μπαμπά μου, γιατί ήταν πολύ ζόρικο για μένα. Ούτε πάρτι και τέτοια θέλω. Πιο πολύ με τους δικούς μου ανθρώπους θέλω προς το παρόν. Τα Χριστούγεννα είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση.
Εγώ στα Χριστούγεννα, πέρα από παιδάκι, δεν είχα τρομακτική αδυναμία. Είμαι πιο πολύ του Πάσχα. Βέβαια εδώ και δυόμισι χρόνια, επειδή έχασα τον πατέρα μου τα Χριστούγεννα, πηγαίναμε στην Αίγινα, τα περνούσαμε πολύ ήσυχα, χωρίς φανφάρες. Τώρα με το παιδί έχει αλλάξει το πράγμα, γιατί πρέπει να του γνωρίσω τα Χριστούγεννα, δεν τα ξέρει λόγω καταγωγής, οπότε ετοιμαζόμαστε.
Δυο χρόνια δεν στόλιζα, είχα στην Αίγινα μια μεγάλη ελιά που τη γέμιζα φωτάκια για το καλό, έξω στον κήπο. Δεν είμαι από αυτούς που στολίζουν από πάρα πολύ νωρίς και αφήνουν το δέντρο μέχρι αργά. Στολίζω τέλη Νοεμβρίου και των Φώτων ξεστολίζω. Μετά, αν το αφήσω στολισμένο, με πιάνει κατάθλιψη. Όταν τελειώνει κάτι, τελειώνει. Θέλω να τελειώνει, πάμε παρακάτω, πάμε σε άλλη εποχή».
">
">
">
">
">
">
">