Η Στεφανία Γουλιώτη βρέθηκε καλεσμένη στο πλατό της εκπομπής Καλύτερα δε γίνεται την Κυριακή 23/6. Η ηθοποιός που καθήλωσε με την ερμηνεία της στην σειρά, Maestro, μίλησε για τα δύσκολα γυρίσματα αλλά και για τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη και τη συνεργασία τους.
Η αποκάλυψη της Στεφανίας Γουλιώτη για Παπακαλιάτη και Maestro
«Νιώθεις εκείνη τη στιγμή γιατί στο γύρισμα είναι one take, δεν μπορώ να κάνω πολλή πρόβα τη γέννα στον δρόμο. Νιώθεις έναν εγκλωβισμό του επείγοντος. Θα αδικήσω όλες τις γυναίκες που έχουν περάσει τον πόνο αν δεν είμαι 100% εκεί. Ήταν ένα 8ωρο γύρισμα. Μας άκουγαν που φώναζα και φώναξαν το “100”. Είχε πλάκα! Θυμάμαι να τελειώνω το γύρισμα χωρίς φωνή. Δεν έχει ξανασυμβεί να κλείσει έτσι η φωνή», ανέφερε αρχικά για την συγκλινιστική σκηνή όπου έσπασαν τα νερά της στο δρόμο.
Σχετικά με τα δύσκολα γυρίσματα από την άλλη, είπε: «Δεν έχεις χρόνο στο γύρισμα. Νιώθεις ότι πρέπει να ειπωθούν όλα. Η σκηνή του πατέρα, είχα την τύχη να γράψει ο Χριστόφορος ωραία πράγματα για μένα. Ο Χριστόφορος γράφει για τους ηθοποιούς. Δεν παίρνω στα χέρια μου ένα ψυχρό σενάριο, έχουμε συζητήσει πριν. Βρήκα πολλά κοινά στοιχεία. Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τα θέματά μας, εκεί αν δεν ξετυλίξεις κάτι προσωπικό θα μείνει μια στείρα απομίμησης. Βγάζεις τον θυμό σου εκείνη την ώρα. Δεν μου έκανε όλες τις χάρες ο Χριστόφορος, ήθελα να τα σπάσω όλα εκεί μέσα. Είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας δικής μου. Ενέργεια που δεν έφτανε με τα λόγια! Η Αλεξάνδρα είναι εγκλωβισμένη στα πρέπει και φτάνει σε ένα σημείο να πάει στην ψυχοθεραπεία και να ανοίγει τα θέματά της».
Δείτε επίσης: Το φιλί στο στόμα του Αντώνη και του Σπύρου στον Maestro που δεν έδειξαν ποτέ στην τηλεόραση
Σε άλλο σημείο για την καριέρα της στην υποκριτική, είπε: «Έπαιζα θέατρο από πολύ μικρή. Κάποια στιγμή σταμάτησα για να δώσω πανελλήνιες. Αλλά ήμουν τυχερή από πολύ μικρή να παίζω σε ρόλους, δύσκολους. Στον θίασο του σχολείου αλλά και κατευθείαν σε μεγάλα πράγματα. Κάποια στιγμή το 2007 έκανα την Ηλέκτρα που ήταν το πρώτο μου μεγάλο βήμα στην Επίδαυρο. Έλεγα σε κάτι φίλους μου ότι έχω πολύ άγχος, πώς θα τα καταφέρω. Είχε τρομερές απαιτήσεις και ένας φίλους μου μού λέει “Το έχεις ξανακάνει!”. Και λέω “Ρε φίλε, όντως το έχω ξανακάνει στα 16 μου”. Με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου ότι υπήρχε η παιδεία αυτή».
">
">
">
">
">
">
">