Η σύντομη απάντηση είναι ναι. Η μακροσκελής απάντηση είναι πάλι ναι, γιατί τα χρώματα και τα ρούχα που επιλέγουμε να φοράμε είναι τόσο μια έκφραση του εαυτού μας όσο και της διάθεσης στην οποία βρισκόμαστε μια δεδομένη στιγμή.
Έτσι, καταλήγουμε κάποιες φορές με ολόκληρες στοίβες από ρούχα σε έντονα ή σκούρα χρώματα που έχουμε χρόνια να φορέσουμε κι αναρωτιόμαστε τι σκεφτόμασταν όταν τα αγοράζαμε.
Αν, όμως, σκαλίσουμε λίγο τις αναμνήσεις μας είναι πιθανό να διαπιστώσουμε ότι ταίριαζαν στη συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μας. Όταν, για παράδειγμα, ήμασταν γεμάτοι αυτοπεποίθηση και νιώθαμε επιθυμητοί και γεμάτοι δυναμικότητα. Ή όταν περνούσαμε μια δύσκολη περίοδο γεμάτη άγχος.
Ας ξεκινήσουμε, όμως, από τα πιο απλά:
Ο καιρός
Πάνω από δύο αιώνες έχουν περάσει από τότε που ο Γκαίτε διατύπωσε τη θεωρία των χρωμάτων. Δύο αιώνες που έδωσαν απαντήσεις στα αντιληπτικά ζητήματα των χρωμάτων και προχώρησαν στο επόμενο στάδιο, τον τρόπο που επηρεάζουν την ψυχολογία μας.
Το πιο απλό παράδειγμα με το οποίο μπορούν να συσχετιστούν οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι άλλο από τον καιρό. Τον χειμώνα, για παράδειγμα, με το κρύο, τις βροχές και το παρατεταμένο σκοτάδι, η ανάγκη για ζεστασιά και ασφάλεια καθώς και ο μειωμένος χρόνος που περνάμε σε εξωτερικούς χώρους μας οδηγούν, συνήθως ασυνείδητα, σε πιο μουντά χρώματα – μαύρο, γκρι, καφέ. Τα υφάσματα είναι βαριά, χοντρά και καλύπτουν ολόκληρο το σώμα.
Αντίθετα, το καλοκαίρι, με τον ήλιο, τη θάλασσα και τις ατελείωτες βραδιές με φίλους η διάθεση αλλάζει και μαζί της αλλάζουν και οι ενδυματολογικές επιλογές. Τα έντονα, φωτεινά χρώματα, όπως το κίτρινο, το θαλασσί και τα παιχνιδιάρικα εμπριμέ, γίνονται εκφραστές της ανεμελιάς και της ραστώνης που μας διακατέχει. Μεγάλο μέρος του σώματος μένει γυμνό, πιο ανοιχτό στη σύνδεση με τον περιβάλλον, ενώ τα υφάσματα είναι ελαφριά και διάφανα.

Μένουμε σπίτι ή βγαίνουμε έξω;
Ιδού η απορία. Όταν ετοιμαζόμαστε για μια τεμπέλικη ημέρα στον καναπέ με βιβλία και Netflix δεν φοράμε σχεδόν ποτέ τα ρούχα που θα επιλέγαμε για ένα επίσημο δείπνο, ένα επαγγελματικό ραντεβού ή μια ξέφρενη νύχτα γεμάτη clubbing.
Στην πρώτη περίπτωση, ο εγκέφαλός μας σκέφτεται αυτόματα ρούχα άνετα και φαρδιά, όπως φόρμες και κολάν, καθώς σκρολάρουμε στα μπόνους των online καζίνο ή ετοιμάζουμε μια λαχταριστή μακαρονάδα. Το να χαλαρώσουμε στο σπίτι αυτόματα αποβάλλει κάθε διάθεση για προσπάθεια. Σίγουρα δεν θα επιλέγαμε τα πολυτελή (και άβολα) υφάσματα των επίσημων περιστάσεων ή την αυστηρή ένδυση του εργασιακού χώρου για μια μέρα που θέλουμε να ξεκουραστούμε και να αδειάσουμε το κεφάλι μας από τις υποχρεώσεις και τα «πρέπει».
Ομοίως, ένα αυστηρό κουστούμι πριν το κλείσιμο μιας σημαντικής επαγγελματικής συμφωνίας περνάει ένα μήνυμα σιγουριάς και αυτοπεποίθησης, αυξάνει την παραγωγικότητα και μας τοποθετεί σε μια πιο πλεονεκτική θέση για διαπραγματεύσεις αφού οι άνθρωποι που κάθονται απέναντί μας γίνονται δέκτες αυτής της διάθεσης. Το dress code που εφαρμόζουν οι μεγάλες επιχειρήσεις δεν είναι τυχαίο. Θα νιώθαμε ανασφαλείς αν έπρεπε να αντιμετωπίσουμε έναν απαιτητικό πελάτη φορώντας φόρμες και αθλητικά και αυτό θα επηρέαζε την απόδοσή μας.

Τα χρώματα
Σε κάθε πολιτισμό, τα χρώματα ανέκαθεν διαδραμάτιζαν σημαντικό ρόλο αφού αποτελούσαν όχι απλά έκφραση της διάθεσης και της προσωπικότητας αλλά περιέκλειαν μέσα τους και στοιχεία του ίδιου του πολιτισμού, γνωσιολογικά όσο και αισθητικά. Αντικατοπτρίζουν τις αξίες κάθε εποχής και ασκούν έντονη επιρροή στις τέχνες, όπως ο κινηματογράφος και η ζωγραφική.
Επιγραμματικά, το κόκκινο είναι το χρώμα του ερωτισμού και της αυτοπεποίθησης, το κίτρινο του ενθουσιασμού και της ανεμελιάς. Το μπλε χρώμα συνδέεται με τη γαλήνη και την ηρεμία ενώ το πράσινο είναι εκείνο που παραπέμπει στη φύση, την ξεκούραση και τη γονιμότητα. Η λίστα, όπως καταλαβαίνετε, είναι μεγάλη και μας οδηγεί σε βαθιά μονοπάτια. Η ανάλυση των χρωμάτων δίνει απαντήσεις σε ερωτήματα όπως γιατί τα σχολικά λεωφορεία είναι κίτρινα και το σήμα των φαρμακείων πράσινο.
Σήμερα, γνωρίζουμε πλέον ότι κάθε χρώμα ενεργοποιεί συγκεκριμένα τμήματα του εγκεφάλου στέλνοντας τα αντίστοιχα μηνύματα. Η επιρροή των χρωμάτων βρίσκεται παντού γύρω μας. Είναι ο λόγος που επιλέγουμε συγκεκριμένα ρούχα, που νιώθουμε άνετα με τη διακόσμηση κάποιων χώρων, που χαλαρώνουμε ατενίζοντας το ηλιοβασίλεμα.

Η σύνδεση με τον εαυτό μας
Γίνεται, επομένως, σαφές ότι δεν επηρεάζει μόνο η διάθεσή μας τον τρόπο που ντυνόμαστε αλλά και ο τρόπος που ντυνόμαστε επηρεάζει τη διάθεσή μας.
Σε περιόδους με έντονο στρες έχουμε την τάση να κάνουμε πιο ασφαλείς επιλογές, να φοράμε ρούχα που ξέρουμε ότι μας είναι άνετα και το οποία μας κάνουν να αισθανόμαστε καλύτερα. Είναι κι αυτός ένας τρόπος να αφαιρέσουμε από την καθημερινότητά μας παράγοντες που δημιουργούν επιπλέον πίεση και άγχος.
Στο ίδιο πνεύμα, μεγάλα χρονικά διαστήματα κατά τη διάρκεια των οποίων περνάμε πολλές ώρες της ημέρας με τις πιτζάμες και αποφεύγουμε κάθε προσπάθεια να περιποιηθούμε την εμφάνισή μας μπορεί να είναι καμπανάκια κινδύνου ότι έχουμε παραιτηθεί ή ότι το άγχος μας έχει καταβάλει ή ότι η κατάθλιψη βρίσκεται προ των πυλών.
Στις περιπτώσεις αυτές, αν ακούσουμε τον εαυτό μας εγκαίρως και αναγνωρίσουμε τα μηνύματα που μας στέλνει μπορούμε να ξεπεράσουμε δύσκολες καταστάσεις. Δοκιμάζοντας νέα χρώματα και συνδυασμούς στα ρούχα μας ενισχύουμε τη δημιουργικότητα και τον πειραματισμό και ανεβάζουμε τη διάθεσή μας. Ένα κόκκινο φόρεμα μπορεί να αυξήσει την ερωτική μας διάθεση ή ένα πολυτελές ύφασμα να μας χαρίσει χάρη και αυτοπεποίθηση.
Οι επιλογές που κάνουμε στο ντύσιμο επηρεάζουν και επηρεάζονται από τη διάθεσή μας. Όσο μεγαλύτερο είναι το επίπεδο συνειδητότητας που έχουμε στην καθημερινότητά μας τόσο καλύτερη ισορροπία επιτυγχάνουμε στη ζωή μας συνολικά. Την επόμενη φορά που θα επιλέξετε ένα σύνολο, αναρωτηθείτε: γιατί αυτά είναι τα ρούχα που θέλω να φορέσω σήμερα;
">
">
">
">
">
">
">