Τα λόγια είναι φτωχά για να αποτυπώσουν το καλλιτεχνικό μέγεθος της Μαρίνας Ασλάνογλου, η οποία με το πάθος για δημιουργία που τη διακατέχει, αφήνει ανεξίτηλο το αποτύπωμά της σε όποιο ρόλο καλείται να ενσαρκώσει. Το ίδιο συνέβη και με τη δραματική σειράς εποχής «Ψυχοκόρες» του ΑΝΤ1, όπου υποδύεται την Ευανθία, μια γυναίκα διατεθειμένη να κάνει τα πάντα προκειμένου να γίνει μάνα.
Η συνέντευξη της Μαρίνας Ασλάνογλου για τις Ψυχοκόρες του ΑΝΤ1
Οταν αρχίσατε να διαβάζετε τα σενάρια, είχατε εικόνα για το δράμα που βίωναν ως ψυχοκόρες πολλά κορίτσια εκείνη την εποχή;
«Για τον θεσμό της ψυχοκόρης γνώριζα, αλλά από τη θετική πλευρά του καθώς είχα γνωστή μια ψυχοκόρη που ήταν από τις καλές περιπτώσεις. Προερχόταν από μια οικογένεια με πολλά παιδιά κι έφυγε από το σπίτι της σε ηλικία οκτώ χρονών. Το κορίτσι αυτό το υποδέχτηκε μια οικογένεια που το μεγάλωσε, το προίκισε και το πάντρεψε. Ομως δεν γνώριζα την άλλη όψη. Επειδή είναι η πρώτη φορά που η ελληνική μυθοπλασία ασχολείται με αυτό το θέμα, είναι πολύ συγκινητικό το γεγονός ότι η σειρά βασίζεται σε αληθινές μαρτυρίες μετά από έρευνα. Βλέπεις πώς από τη μια στιγμή στην άλλη μπορεί να αλλάξει η ζωή σου, σε μια εποχή που δεν υπήρχε τρόπος επικοινωνίας και οι περισσότεροι δεν ήξεραν να γράφουν και να διαβάζουν. Ως εκ τούτου αγνοούσαν πού βρίσκονται τα αδέλφια τους ή οι γονείς πώς περνούσαν τα παιδιά τους. Επίσης, όπως συνέβη στην ιστορία της Δεσποινιώς, θεωρώ ότι πολλά κορίτσια παραμυθιάστηκαν, ερωτεύτηκαν και κατέληξαν ιερόδουλες».
Στην πραγματικότητα, οι ευεργέτες τους έγιναν οι τύραννοί τους.
«Ακριβώς γιατί κακοπερνούσαν. Αυτά είναι πράγματα που έχουν συμβεί στη χώρα μας και όχι έναν αιώνα πίσω. Μιλάμε για το ’50. Αυτό το μαγικό που έχει η σειρά είναι ότι μαζί με τις ιστορίες αυτές βλέπεις την πολιτική κατάσταση της χώρας, την επαρχία, την αστική κοινωνία, τους πλούσιους, τους φτωχούς και γενικότερα τον κοινωνικό ιστό. Στη δική μου ιστορία, η Ευανθία Νάτση είναι μια γυναίκα της επαρχίας που είναι απόλυτα εξαρτημένη από τον άντρα της, μεγάλωσε σε πατριαρχικό περιβάλλον, έχει φορέσει τα στερεότυπα του τόπου και της εποχής, και την ταμπέλα της στέρφας. Γιατί αν ένα ζευγάρι δεν μπορούσε να κάνει παιδιά, δεν έφταιγε ποτέ ο άντρας. Και παρόλο που η περιουσία είναι δική της, η νοοτροπία ήταν ότι αν δεν μου κάνεις παιδιά θα βρεθείς στον δρόμο. Κι έτσι εκείνη κατέφυγε στη λύση της σύγκριας».

Δικαιολογείτε τη στάση της και τον τρόπο που δρα;
«Προσπάθησα πολύ να μπω στη εποχή, στη θέση της και να νιώσω πόσο απελπισμένη ήταν. Η Ευανθία στον πυρήνα της βαθιά δεν είναι κακιά. Ηθελε να γίνει μάνα. Και πριν έρθει η Φρόσω είχε διαφορετικό χαρακτήρα. Πάντα κοιτάζω το παρελθόν ενός ρόλου. Πώς έρχεται, πώς έχει μεγαλώσει, τι έχει στο μυαλό του και στην ψυχή του. Μια γυναίκα της επαρχίας τότε σηκωνόταν από τα αξημέρωτα να ζυμώσει, να μαγειρέψει, να πάει στα χωράφια, στους στάβλους, να κρατήσει τα παιδιά, να πάει στην εκκλησία και είχε να εποπτεύσει το νοικοκυριό και το σπίτι της. Ολα αυτά χωρίς να έχει το δικαίωμα να πει τη γνώμη της. Ούτε καν δικαίωμα ψήφου. Και όσες δούλευαν στα αστικά κέντρα έπρεπε να έχουν ενυπόγραφη άδεια από κάποιο μέλος της οικογένειας. Σε αυτή τη σειρά βλέπουμε τη θέση της γυναίκας σε αυτή την εποχή».
Δείτε επίσης: Η Δεσποινιώ με σύφιλη – Κάνει έρωτα με τον Κοτρώτση!
Φαντάζομαι ότι μελετήσατε ιδιαίτερα και τη στάση του σώματος καθώς, πέραν του σεναρίου, έπρεπε να υπερασπιστείτε την Ευανθία και στην εικόνα της.
«Το πρώτο που ρώτησα ήταν τι φοράει, πώς περπατάει, πώς μιλάει. Δεν μπορεί να χρησιμοποιεί εκφράσεις του σήμερα ούτε να έχει τη δική μου καθημερινότητα. Στο θέατρο είναι διαφορετικά γιατί έχεις ένα κείμενο με αρχή, μέση και τέλος και ξέρεις την πορεία του χαρακτήρα σου και την έκβαση των ιστοριών. Εδώ είναι και δικό σου προσωπικό στοίχημα γιατί ο ρόλος χτίζεται συνεχώς και δεν ξέρεις πού θα σε οδηγήσει, αλλά είχα κι ένα σπουδαίο σενάριο που μπορούσα να τον ανθίσω. Η Ευανθία σε κάθε σκηνή έχει να πει κάτι, ακόμη και με μια παύση ή ένα βλέμμα. Δεν είναι διεκπεραιωτική. Οι ρόλοι δεν είναι δορυφόροι για την εξέλιξη της υπόθεσης και όλοι είναι σημαντικοί. Στο σύνολό μας οι συνεργάτες κουμπώσαμε πολύ όμορφα. Εκεί πιστεύω ότι έγκειται και η επιτυχία της σειράς, παρόλο που δεν τους συνάντησα όλους στα γυρίσματα καθώς οι αδελφές Πολύζου ήταν ο συνδετικός κρίκος των ιστοριών».
Και η Ευανθία με τη Φρόσω κι αν έχουν σημαντικές στιγμές.
«Είχα μεγάλη τύχη και χαρά να δουλεύω με την Αννα Λουιζίδη, ένα κορίτσι που μόλις βγήκε από τη σχολή και είχε τόσο απαιτητικές σκηνές. Σε κάποια γυρίσματα, όπως σε εκείνη του βιασμού της από τον Νάτση, έτρεμε και ήμουν από πάνω με αγάπη και τρυφερότητα και της μιλούσα ατέλειωτα τα βράδια στο τηλέφωνο λέγοντάς της να αποστασιοποιηθεί από το συναίσθημα. Δεν είναι εύκολο. Υπάρχει ένα συνεργείο από πίσω κι εσύ έχεις να υποστείς έναν βιασμό. Της είπα: “Ολα αυτά τα βιώνει η Φρόσω κι όχι η Αννα. Πρέπει να τα διαχωρίσεις”. Δημιουργήσαμε μια πολύ όμορφη σχέση. Την εμπιστεύτηκα και με εμπιστεύτηκε».
Τώρα όμως η Φρόσω έχει περάσει στην αντεκδίκηση.
«Η Ευανθία τα προκάλεσε και πρέπει να τιμωρηθεί. Οταν προσεύχεται στον Θεό του λέει: “Εσύ ξέρεις και έχεις δει πολλά. Πάρε την τιμωρία από τα παιδιά και ρίξε τη σε μένα”. Και πράγματι έχασε τον άντρα της και έμεινε τυφλή, οπότε έρχεται η θεία δίκη».
Είναι από τους καλύτερους τηλεοπτικούς σας ρόλους;
«Τον βάζω πολύ ψηλά. Την αγαπώ πολύ την Ευανθία παρά τα όσα κάνει. Την κατανόησα κιόλας για να μπορέσω να την πιάσω από το χέρι και να προχωρήσουμε μαζί. Εχοντας κι εγώ δυσκολευτεί να φέρω στη ζωή τον γιο μου, μετά από τρεις εξωσωματικές, μπορώ να νιώσω τον πόνο και την ανάγκη της για ένα παιδί, και τις δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν. Είχαμε αυτό το κοινό στοιχείο με μια γυναίκα που ζούσε χρόνια πίσω κι αυτό ήταν συγκινητικό για μένα».
Την Ευανθία τη συμπαθείς, τη μισείς, τη λυπάσαι, τη νοιάζεσαι. Πείτε μας τελικά τώρα που έκλεισε αυτός ο κύκλος γυρισμάτων, ποιο είναι το αποτύπωμα που σας άφησε;
«Κάνοντας τα γυρίσματα έλεγα θα με βρίζουν. Αλλά μου λένε είστε η πιο καλή κακιά. Η κακία, όπως προείπα, δεν είναι ο πυρήνας της. Ομως οι άνθρωποι μεταλλάσσονται με καταστάσεις που βιώνουν και αλλάζουν χαρακτήρα. Κάποια πράγματα τους επηρεάζουν κι εκείνοι χάνουν τον δρόμο τους. Η Ευανθία καλύπτει τη Φρόσω για τον φόνο του παραγιού, του Θωμά. Θα μπορούσε να την αντικαταστήσει και να φέρει μια άλλη. Παρ’ όλα αυτά, επέλεξε να την καλύψει και να προχωρήσει αυτή και να είναι η Φρόσω που θα της κάνει το παιδί. Είναι σαν να της λέει: “Σειρά σου. Κάνε τώρα αυτό που πρέπει”. Ο ρόλος του θύτη και του θύματος μετατοπίζεται συνεχώς. Ο πόνος, παρ’ όλα αυτά, δεν δικαιολογεί το έγκλημα».
Η Φρόσω έγινε τώρα ο δυνάστης της Ευανθίας. Πέρασε στην αντίπερα όχθη;
«Ναι και δικαιολογημένα, γιατί πρέπει να βγάλει από μέσα της όλο αυτό που πέρασε. Οι συνθήκες ώθησαν τη Φρόσω να δείξει έναν κακό εαυτό που όλοι έχουμε και άλλοτε σε πάει σε σκοτεινά μονοπάτια και άλλοτε όχι. Λυπήθηκα την Ευανθία. Τα όρια ξεπεράστηκαν και από τις δύο πλευρές».
Η Φρόσω δείχνει να μη σπλαχνίζεται τον γιο της τον Ασημάκη όσο η Ευανθία. Γιατί; Αφού είναι παιδί του Μέλιου.
«Η Φρόσω έζησε την αγάπη με τον Μέλιο, την καλοσύνη και την αγνότητά του. “Υπάρχουν και πιο όμορφες από εμένα” του είχε πει. Κι εκείνος της είχε απαντήσει: “Βρε κουτό, εγώ με αυτό σε βλέπω” και της δείχνει την καρδιά του. Ολοι οι άνθρωποι αυτό ζητάνε, μια αγνή, τρυφερή και ουσιαστική αγάπη και η Ευνθία αυτό της το πήρε. Μαθαίνοντας η Φρόσω ότι είναι έγκυος, ίσως ήθελε να πιστεύει ότι το παιδί ήταν του Μέλιου, ένας καρπός αγάπης. Από την άλλη μπορεί ο γιος της να είναι του Νάτση. Η Φρόσω έπρεπε να επιβιώσει και της βγήκαν αυτά τα ένστικτα. Κάτω από άλλες συνθήκες θα γινόταν πολύ καλή μάνα».

Η Ευανθία πλέον έχει βρει την όρασή της και η Φρόσω το μαθαίνει. Τι θα ακολουθήσει στο εξής;
«Θα υπάρξει σύγκρουση ηγεσίας στο σπίτι. Ποια θα υπερισχύσει. Αυτά τα γυρίσματα ήταν πολύ δύσκολα για μένα γιατί έπρεπε να υποδυθώ την τυφλή και μετά να κάνω την τυφλή ενώ δεν είμαι τυφλή. Ολα ήταν σε λεπτή γραμμή. Διάλεξα την πιο λιτή κατεύθυνση ερμηνευτικά, αφού είχα κάνει έρευνα για τους τυφλούς και ήξερα ότι ανοιγοκλείνουν τα μάτια, δακρύζουν, αλλάζει το βλέμμα τους».
Δείτε επίσης: Κάνει δυο φόνους και ξεψυχάει – Νεκρή σε λίμνη αίματος η Φρόσω στο τελευταίο επεισόδιο
Πού θα φτάσουν οι σχέσεις των δύο γυναικών; Υπάρχει σημείο επαφής ή έστω κοινού συμφέροντος;
«Οχι. Αυτές οι δύο γυναίκες θα μπορούσαν να συνυπάρχουν, αλλά έχουν περάσει πολλά τα οποία θα ήθελαν να ξεχάσουν και η μια θα τα θύμιζε στην άλλη. Κάποια πράγματα δεν ξεχνιούνται όσο και να θέλεις να τα κρύψεις σε ένα κουτάκι. Η πληγή είναι τόσο βαθιά που θα έβγαινε καθημερινά στην επιφάνεια».
Οι αδελφές Πολύζου τελικά θα συναντηθούν. Τι γεύση θα μας αφήσει το τέλος;
«Γλυκόπικρη. Δεν υπάρχει κάθαρση για όλους τους ρόλους ούτε happy end και δεν γίνεται να υπάρξει. Ετσι συμβαίνει και στη ζωή».
Τη νέα σεζόν θα επιστρέψετε τηλεοπτικά;
«Τον Σεπτέμβριο ξεκινάμε τα γυρίσματα της σειράς “Πόρτο Λεόνε: Στον δρόμο με τα κόκκινα φανάρια”, σε παραγωγή Αργοναύτες και σκηνοθεσία Γιώργου Κορδέλα και Βασίλη Τσελεμέγκου. Το σενάριο είναι του Γιώργου Κρητικού και προορίζεται για τον ALPHA. Το κάστινγκ δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Πρόκειται για πρωτότυπο σενάριο και όχι για διασκευή της κινηματογραφικής ταινίας. Οπότε, ναι, τη νέα σεζόν θα είμαι σε αυτή τη νέα τηλεοπτική παραγωγή».


">
">
">
">
">
">
">