Μόλις ξεκίνησε η Μεγάλη Εβδομάδα, αλλά στην τηλεόραση φαίνεται ότι οι πένθιμες καμπάνες έχουν αρχίσει να βαράνε πολύ νωρίτερα. Κάτι οι μεταγραφές, κάτι οι υπογραφές συμβολαίων που εκκρεμούν, κάτι οι συζητήσεις που αναβάλλονται…
Το αβέβαιο μέλλον ορισμένων τηλεαστέρων, ο ανάδρομος και η ροζ Πανσέληνος που τους ξεσήκωσε για τσακωμούς και αντιπαραθέσεις τους έχει κάνει τα νεύρα κρόσσια- και του μέσου τηλεθεατή επίσης… Και ακόμα είναι Απρίλιος… Αν ανοίξεις την τηλεόραση ένα τυχαίο πρωινό, δεν αποκλείεται να νομίσεις ότι παρακολουθείς δράμα υψηλής τάσης. Όχι σειρά. Όχι ταινία. Αλλά ένα πάνελ. Ένα τηλεοπτικό τραπέζι που αντί για ανάλυση θεμάτων, έχει μετατραπεί σε… εξομολόγηση στο πανελλήνιο.
Αν φωνάξεις αρκετά στην τηλεόραση…
Ο Δημήτρης Παπανώτας λίγες μέρες πριν, είχε βγει δημόσια και είχε κράξει το κανάλι – ουσιαστικά φάνηκε σα να «εκβίασε» για την ανανέωση του συμβολαίου του. Άλλοι το είπαν θάρρος, άλλοι απλώς το είδαν σαν… δημόσια διαπραγμάτευση. Και τελικά τα κατάφερε. Το μάθημα: αν φωνάξεις αρκετά δυνατά on air, κάποιος μπορεί να σε ακούσει. Και να υποχωρήσει.
Εγκεφαλικά μοίρασε στον ALPHA και στην Σταματίνα Τσιμτσιλή επίσης, αλλά ποιος ασχολήθηκε με αυτό; Από την άλλη ο Κώστας Φραγκολιάς μίλησε στις κάμερες για τη δική του μεταγραφή και για μια άλλη πρόταση που δεν ήταν τόσο καλή όσο περίμενε, λες και ανακοίνωνε κάτι θλιβερό. Ήταν τόσο σοβαρός που – δικαίως – ο Νίκος Συρίγος στο «Χαμογέλα και πάλι» είπε: «Βλέπεις δυο ανθρώπους που έχουν ανανεώσει το συμβόλαιό τους και είναι σε μια – αν μη τι άλλο – επιτυχημένη εκπομπή και τους βλέπεις και είναι έτσι. Είναι σα Μεγάλη Παρασκευή οι άνθρωποι»– μη σου πω ότι για πρώτη φορά ταυτίστηκα μαζί του τόσο πολύ.
Η Σίσσυ Χρηστίδου στην εκπομπή “Χαμογέλα και πάλι” του Σαββάτου 12/4, ξέσπασε σε λυγμούς, μπροστά στον φακό που ο Ανδρέας Μικρούτσικος την επαινούσε ως πρότυπο μάνας ξεσηκώνοντας τα social που αποκάλεσαν την εκπομπή “πλυντήριο”…
«Ήρθα σαν τιμή σε μια μάνα μοντέλο για μένα στη σημερινή εποχή που ζούμε. Συγγνώμη που το θίγω, αλλά ειλικρινά με έχεις συγκινήσει, ξέρω τον βίο και την πολιτεία σου και η στάση σου με έχει συγκινήσει. Τα πάντα είναι για τα παιδιά σου και θεωρώ ανεπίτρεπτο το οτιδήποτε πάει να χαλάσει αυτή την ισορροπία. Και βεβαίως για τα παιδιά σου το πρώτο που διασφαλίζεις είναι τον πατέρα τους. Η στάση σου η συνολική είναι στάση – μοντέλο σε μια εποχή που βλέπουμε μανάδες εναντίον των παιδιών, μανάδες φόνισσες, να διώκονται μανάδες πρότυπα μοντέλα. Είπα ότι θα πάω και θα τα πω, γι’ αυτό ήρθα. Είσαι πρότυπο, ο νοών νοείτο» είπε ο Αντρέας Μικρούτσικος.
Μια μέρα μετά, ο Τάσος Τεργιάκης έκραξε με στόρι του δημόσια συνάδελφό του από το «Πρωινό».. «Ας δούμε τον ορισμό του γραφικού σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον. Ο τύπος ανθρώπου που είναι περίπτωση, στον κόσμο του. Είναι ψώνιο, δεν έχει υπόψη του τι είναι φυσιολογικό και δεν καταλαβαίνω ότι ξεπερνά διαρκώς τα όρια. Βλέπει παντού εφιάλτες, τον κυνηγούν φαντάσματα, θεωρεί ότι είναι ο καλύτερος, μα δεν είναι. Τον απασχολεί πιο πολύ η εξωτερική του εμφάνιση παρά τα λόγια που ξεστομίζει χωρίς να σκέφτεται. Αποτελεί κίνδυνο. Βρίζει, κοροϊδεύει τους πάντες. Ουρλιάζει χωρίς λόγο. Κάνει τον έξυπνο με ατάκες που προκαλούν παγωμάρα. Χρειάζεται απομάκρυνση για να μείνουν υγιείς οι γύρω του», έγραψε ο Τάσος Τεργιάκης.
Μόνο εμένα όλη αυτή η δραματοποίηση μου μοιάζει πια με κακόγουστη φάρσα; Όλοι λένε τον πόνο τους στην τηλεόραση – νέα μέθοδος αυτή – για να κερδίσουν συμμάχους…
Ξεκατινιάσματα με 13% τηλεθέαση
Το πιο ειρωνικό είναι πως όλος αυτός ο θόρυβος συμβαίνει πλέον σε μια εποχή που οι εκπομπές – με ελάχιστες εξαιρέσεις – μετά βίας αγγίζουν το 13% στην τηλεθέαση. Αντί δηλαδή να προσπαθούν να προσφέρουν κάτι ενδιαφέρον στο κοινό, οι συντελεστές γίνονται το ίδιο το περιεχόμενο. Και μάλιστα, με τρόπο που θυμίζει σχολική αυλή.
Το «βγάλε με – κράξε με – συγκινήσου» έγινε μοντέλο. Αλλά δυστυχώς δεν πουλάει. Γιατί, όσο κι αν προσπαθούν να δημιουργήσουν «στιγμές», το κοινό έχει πάψει να συγκινείται από εσωτερικά καβγαδάκια και θιγμένα «εγώ».
Ο κόσμος καίγεται κι εσείς βράζετε αυγά
Η κοινωνία έχει στριμωχτεί. Οι τηλεθεατές θέλουν να ξεφύγουν, να γελάσουν, να ενημερωθούν. Και η ενημέρωση δεν έχει καμία σχέση με τις προσωπικές διαφορές, τις επαγγελματικές τριβές και τα παρασκήνια δεν ενδιαφέρουν κανέναν – εκτός από τους ίδιους τους εμπλεκόμενους.
Παλιά, η τηλεόραση είχε μια αίγλη, σήμερα έχει γίνει πλυντήριο – όλα τα άπλυτα στην φόρα, ένα μικρόφωνο για κάθε παραπονεμένο. Όποιος νιώθει πικραμένος, αδικημένος ή απλώς θέλει να ακουστεί, απλώνει τα άπλυτά του στον αέρα. Μετά παρεξηγείται αν κάποιος απαντήσει. Και κάπως έτσι, το πάνελ γίνεται reality – χωρίς σενάριο, χωρίς λόγο ύπαρξης.
Και το χειρότερο; Όλοι αυτό το βαφτίζουν «αυθεντικότητα». Δεν είναι. Είναι κουτσομπολιό μεταμφιεσμένο σε «τηλεοπτική στιγμή».
Λύστε τα μόνοι σας – όπως όλοι μας
Ο μέσος τηλεθεατής έχει κι αυτός προβλήματα. Έχει αφεντικά, έχει προστριβές, έχει παρασκήνιο. Δεν βγαίνει όμως να τα πει on camera. Τα λύνει μόνος του. Ή με τον τρόπο που πρέπει. Αν θέλετε να είστε επαγγελματίες, ακολουθήστε το παράδειγμα του κόσμου που σας παρακολουθεί. Όχι το αντίθετο.
Ο κόσμος βλέπει, ακούει, καταλαβαίνει. Και έχει κουραστεί. Δεν συγχωρεί πια τα προσωπικά δράματα που παριστάνουν την είδηση. Δεν του λέει τίποτα αν θα πάτε σε άλλο πλατό, ούτε αν ο αρχισυντάκτης δεν σας μιλάει. Αν δεν μπορείτε να συνεργαστείτε, λύστε τα μόνοι σας. Μην κάνετε το δελτίο ψυχολογικής υποστήριξης.
Γιατί στο τέλος, δεν μένει τίποτα από όλα αυτά. Ούτε το νούμερο της τηλεθέασης. Ούτε το συμβόλαιο. Μόνο μια εικόνα: η εικόνα ανθρώπων που δεν μπορούν να συνεννοηθούν – και το κάνουν θέμα, σε εθνική μετάδοση μπας και προσελκύσουν τον τηλεθεατή, μπας και τον κάνουν σύμμαχο σε ένα reality χωρίς τέλος και χωρίς έλεος…
">
">
">
">
">
">
">