Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, μία από τις πιο χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες του Χόλιγουντ, με πλούσια κινηματογραφική και κοινωνική δράση, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών. Η πορεία του διήρκεσε πάνω από έξι δεκαετίες, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα τόσο ως ηθοποιός όσο και ως δημιουργός και υποστηρικτής νέων ταλέντων μέσα από το Σάντανς.
Η ανησυχία του για την τέχνη και η ποιότητα της αφήγησης τον έφεραν νωρίς στο προσκήνιο. Ως ηθοποιός πρωτοεμφανίστηκε και κορυφώθηκε τη δεκαετία του 1960, με εμβληματικές συμμετοχές σε ταινίες που έμειναν στην παγκόσμια μνήμη: Butch Cassidy and the Sundance Kid, The Sting, All the President’s Men, ταινίες που σφράγισαν μια ολόκληρη γενιά θεατών και καθιέρωσαν τούς δημιουργούς και τους πρωταγωνιστές τους. Είχε κερδίσει το Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας για το Ordinary People (1980).
Ο «Έλληνας» Ρόμπερτ Ρέντφορντ – Τι έλεγε για τη χώρα μας
Λάτρης των ταξιδιών, ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ δεν έκρυψε ποτέ τη βαθιά του αγάπη για την Ελλάδα, που τον ακολουθούσε από την ημέρα που επισκέφτηκε τη χώρα μας. Σε παλαιότερη συνέντευξή του στον Γιάννη Ζουμπουλάκη για το ΒΗΜΑ, αφηγήθηκε το ταξίδι του το 1967 με την οικογένειά του στην Ευρώπη.
Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ ταξίδεψε για έξι μήνες σε μικρές πόλεις της Ισπανίας και επισκέφτηκε την Κρήτη κάνοντας με στάσεις στο Ηράκλειο και στην ενδοχώρα. Η σχέση του με τον τόπο ήταν τόσο έντονη που προσπάθησε να πείσει την οικογένειά του να ζήσουν σε σπηλιά στα Μάταλα. Ο ίδιος σαν άνθρωπος άλλος ήταν απλός, του άρεσε η επαφή με τη φύση και σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε τα φώτα και τη βαβούρα του Χόλιγουντ.
Δείτε επίσης: Ρόμπερτ Ρέντφορντ: Ο θάνατος των γιων του και οι άγνωστοι έρωτες ενός θρύλου
«Λατρεύω την Ελλάδα και τους Έλληνες», είχε πει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας την αγάπη του για τη χώρα μας και τονίζοντας πως τα ταξίδια αποτέλεσαν για εκείνον «την πραγματική εκπαίδευση». Να σημειωθεί πως ο ίδιος ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ είχε παραδεχτεί ότι στα νιάτα του δεν ήταν καλός μαθητής, αλλά έμαθε το μεγαλύτερο «σχολείο» ήταν οι προκλήσεις του κόσμου.
Η απώλεια του Ρόμπερτ Ρέντφορντ σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής στο σινεμά. Η ίδρυση του Σάντανς, οι ταινίες που πρωταγωνίστησε και σκηνοθέτησε, και ο δημόσιος ακτιβισμός του αφήνουν πίσω μια κληρονομιά που θα συνεχίσει να εμπνέει δημιουργούς και θεατές. Όπως ο ίδιος πίστευε, η τέχνη μπορεί να ανοίγει δρόμους αυτογνωσίας, να ενώνει κοινότητες και να αλλάζει αντιλήψεις και αυτό ήταν ίσως το σημαντικότερο «δώρο» του στο παγκόσμιο πολιτιστικό τοπίο.
">
">
">
">
">
">
">