Η Έρρικα Πρεζεράκου βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά» με την Αθηναΐδα Νέγκα στο Action 24. Η πρώην πρωταθλήτρια στο άλμα επί κοντώ, άνοιξε την καρδιά της και συγκίνησε μιλώντας για το πρόβλημα που της δημιουργήθηκε μετά το ατύχημα της στο χέρι της και ο γιατρός της, της ανακοίνωσε πως δεν μπορεί να γίνει μαμά.
Η εξομολόγηση της Έρρικας Πρεζεράκου για την μητρότητα
Δείτε επίσης: «Σαν σήμερα, το 2004 ολοκλήρωσε τον κύκλο του στην Γη…» – Τσακίζει κόκαλα η ανάρτηση για τον θάνατο που την «τσάκισε»
«Με το ατύχημα με το χέρι μου θα μπορούσα να είχα πεθάνει. Αυτή η απώλεια αίματος μου δημιούργησε μία πολύ μεγάλη ορμονολογική διαταραχή, οπότε ήρθε το κερασάκι στην τούρτα και μου είπε ο γιατρός ότι δεν θα μπορέσω να γίνω μαμά. Αυτό μου κόστισε πολύ, ήμουν πολύ δύσκολα», εξομολογήθηκε φανερά συγκινημένη.
Και αποκάλυψε για πρώτη φορά: «Κάποια στιγμή βρέθηκα σε ένα μοναστήρι στην Σπάρτη για να εξομολογηθώ. Έκλαιγα πάρα πολύ κι όλα ήταν κάπως μάταια. Προσευχήθηκα κι είπα «Θεέ μου αν είναι να κάνω ένα παιδί δώσ’ το μου κι αν δεν είναι σου υπόσχομαι πως όλα τα παιδιά του κόσμου θα τα έχω σαν δικά μου παιδιά». Η αγάπη μου κάπου πρέπει να δοθεί. Το είπα και με ξεκούρασε».
Πως έγινε το ατύχημα στο χέρι της
Η Έρρικα Πρεζεράκου μιλώντας στο περιοδικό «ΟΚ» είχε πει για το ατύχημα στο χέρι της: «Είχα μόλις φτάσει στην Κύθνο για διακοπές και ήταν το πρώτο πρωινό στο νησί. Ωραίος, ζεστός Αύγουστος, μπόλικος κόσμος στην παραλία της Αγίας Ειρήνης. Έγραψα λίγο, έκανα μια βουτιά. Αργά το μεσημέρι με προσκάλεσαν μαζί με την παρέα μου να πάμε για φαγητό σε μια κοντινή παραλία. Μπήκαμε στο φουσκωτό, καθίσαμε και ξεκινήσαμε. Δεν είχαμε βγει καλά καλά από το λιμανάκι, όταν ο οδηγός του σκάφους έκανε έναν επικίνδυνο ελιγμό 180 μοιρών. Ξαφνικά από το κάθισμά μου εκσφενδονίστηκα μέσα στη θάλασσα.
Βρέθηκα ξαφνικά κουτρουβαλώντας μέσα στο νερό και άκουσα έναν περίεργο θόρυβο – το “γκαπ” της προπέλας που έκοβε το χέρι μου. Μόνο που εγώ δεν το ήξερα τότε. Το κατάλαβα βγαίνοντας στην επιφάνεια και βλέποντας τη δεξιά παλάμη μου κομμάτια – κομμένη στη μέση, μύες, σάρκες, όλα μια ματωμένη μάζα, το μικρό μου δαχτυλάκι να κρέμεται.
Η ζωή μου κρίθηκε μέσα σε ένα νανοδευτερόλεπτο. Αν όπως ανέβαινα στην επιφάνεια του νερού και βρέθηκα ακριβώς κάτω από τις προπέλες στη θέση του χεριού μου βρίσκονταν τα μαλλιά ή το κεφάλι μου, δεν θα ήμασταν σήμερα εδώ να μιλάμε».
">
">
">
">
">
">
">