Good Job Nicky: Μεταμορφώθηκε ο γιος της Αλιμπέρτη & του Πάριου – Πολύ μυώδης από τη γυμναστική και χωρίς μπλε μαλλιά

Ο Good Job Nicky ή αλλιώς Νικόλας Βαρθακούρης αποτελεί έναν πολύ ταλαντούχο τραγουδιστή της γενιάς του με τον νεαρό καλλιτέχνη να έχει πάρει από τη φλέβα του πατέρα του, Γιάννη Πάριου και από της μητέρας του, Σοφίας Αλιμπέρτη.

Μέσα από την παρουσία στον χώρο, ο Good Job Nicky ξεχωρίζει για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Το διαφορετικό του όνομά, το εκκεντρικό look του αλλά και η επιλογή του να μην ακολουθήσει τις καλλιτεχνικές γραμμές της οικογένειάς του είναι μερικά από τα στοιχεία, που έκαναν απευθείας αισθητή την παρουσία του τραγουδιστή.

Πρόσφατα, ο Good Job Nicky έκανε μια αλλαγή στη εξωτερική του εμφάνιση αλλά και στον προσωπικό του λογαριασμό στο instagram. Πιο αναλυτικά, ο καλλιτέχνης άλλαξε τελείως look στα μαλλιά του με το μπλε χρώμα και τη φράντζα να αποτελούν παρελθόν. Μάλιστα, ο ίδιος βλέπουμε να έχει ξεκινήσει εντατικά γυμναστήριο με το σώμα του να έχει αλλάξει εντελώς.

Δείτε επίσης: Good Job Nicky: ”Χαμός” με τις δηλώσεις του για την παχυσαρκία – «Αυτή η γυναίκα επηρεάζει παιδιά…»

Η αλλαγή στην όψη του Good Job Nicky μέσα από το προφίλ του στο instagram

Τέλος, δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε τον προσωπικό λογαριασμό στο Instagram του Good Job Nicky, καθώς ο τραγουδιστής έχει διαγράψει όλες τις παλιές φωτογραφίες του και έτσι οι ακόλουθοι του μπορούν να δουν πλέον μόνο τη νέα εκδοχή του.

Ο νεαρός καλλιτέχνης έχει μιλήσει σε παλιότερη συνέντευξή στο στο περιοδικό Down Town για τη δύσκολη περίοδο που βίωσε με τις κρίσεις πανικού: «Πριν από τρία χρόνια πέρασα την πρώτη μου κρίση πανικού. Από την εφηβεία μου και μετά είχα κάποιες αλλεργίες που ήταν σοβαρές. Έχω πάει να πεθάνω τρεις φορές. Την πρώτη φορά που με έπιασε δεν ξέραμε καν ότι είμαι αλλεργικός και έπρεπε να τρέξουμε αμέσως στο νοσοκομείο. Αυτή η ιστορία με στιγμά­τισε. Πριν από τρία χρόνια λοιπόν, ήμουν βράδυ μέσα στο αμάξι, επέστρεφα στο σπίτι από κάπου μακριά.

Δεν άκουγα μουσική, είχε απόλυτη ησυχία, άκουγα μόνο τον μονότονο ήχο του αυτοκινήτου και έβλεπα τα φώτα της Αττικής Οδού. Ασυνείδητα άρχισα να λέω στον εαυτό μου «θα πε­θάνεις, θα πεθάνεις». Και σκέφτηκα παράλληλα ότι μπορεί να πάθω το ίδιο αλλεργικό σοκ. Μούδιασαν τα πόδια μου, ζαλίστηκα, ένιωσα ότι όλο το βάρος του κόσμου πιέζει τα αυτιά μου, το κεφάλι μου…(δείτε εδώ τη συνέχεια).