Αντύπας: ''Ρίγη συγκίνησης'' με τα τελευταία λόγια που του είπε ο Βασίλης Καρράς στο τηλέφωνο - Λίγο πριν φύγει από τη ζωή
«Ήταν μπεσαλής, είχε λόγο, ήταν λεβέντης»
![NDP](https://www.youweekly.gr/style/images/nopic_large.webp)
Ο Αντύπας παραχώρησε συνέντευξη στο Secret των Παραπολιτικών και στη δημοσιογράφο Ρενέ Σαραντινού με τον τραγουδιστή να μιλάει μεταξύ άλλων για την πολύ πρόσφατη απώλεια του Βασίλη Καρρά, που σκόρπισε θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο.
Μέσα από όσα είπε ο τραγουδιστής για τον αγαπημένο του συνάδελφο, που δεν είναι σήμερα ανάμεσά μας έκανε γνωστό, πως οι δύο τους είχαν μια πολύ ιδιαίτερη σχέση και μάλιστα ο Βασίλης Καρράς τον αποκαλούσε ''πιτσιρίκο''.
Δείτε επίσης: Βασίλης Καρράς: Αποκαλύφθηκαν τα δώρα αξίας σε γιο γνωστής Ελληνίδας τραγουδίστριας, που είχε πεθάνει ο πατέρας του
Η τελευταία συνάντηση των δύο καλλιτεχνών ήταν πριν από πέντε μήνες στο νοσοκομείο, που νοσηλευόταν ο Καρράς, ωστόσο μιλούσαν και στη συνέχεια συχνά στο τηλέφωνο μέχρι και που έφυγε από τη ζωή ο Καρράς.
Οι δηλώσεις του Αντύπα για τον Βασίλη Καρρά
«Τον γνώριζα πάρα πολλά χρόνια. Είχαμε συνεργαστεί, μιλούσαμε πολύ συχνά στο τηλέφωνο και μου έλεγε ''το παλεύω, αδερφέ μου, το παλεύω''. Του έλεγα ότι είναι δυνατός, ότι θα το ξεπεράσει και να μην αγχώνεται αλλά ήταν βαρύ χτύπημα και δεν τα κατάφερε. Τον είχα δει πριν από πέντε μήνες στο νοσοκομείο όπου μπαινόβγαινε, μιλούσαμε συνέχεια. Ήταν μπεσαλής, είχε λόγο, ήταν λεβέντης.
Μαζί είχαμε ωραίο χιούμορ και με έλεγε πιτσιρίκο, γιατί είχαμε δυο χρόνια διαφορά, ήμουν μικρότερος. Είχε φοβερές ατάκες, ήταν γνήσιος καρντάσης. Η γυναίκα του και η κόρη του να προσευχηθούν, να κλάψουν, να θρηνήσουν τον άνθρωπο τους και να πορευτούν, γιατί ο Βασίλης είναι εδώ. Είναι παντού!», είπε ο Αντύπας.
Η τελευταία επιθυμία του αγαπημένου τραγουδιστή
Ο Θεσσαλονικιός δημοσιογράφος και καρδιακός φίλος του Βασίλη Καρρά, Νίκος Δημαράς, που είχαν γράψει μαζί το βιβλίο «Από την Αποθέωση της Ανατολής στο χειροκρότημα της Δύσης» και σχεδίαζαν μάλιστα να γράψουν και ένα δεύτερο, μιλάει αποκλειστικά στο youweekly.gr για μια από τις τελευταίες επιθυμίες του καλλιτέχνη που δεν πρόλαβε να πραγματοποιήσει...
«Είχαμε φτιάξει ένα σωματείο και ένα Δ.Σ μαζί με τον Νάκο Τρυφωνίδη, ιδιοκτήτη του θρυλικού “Μύλου” Θεσσαλονίκης και ιδιοκτήτη του ραδιοφωνικού σταθμού “Πανόραμα 9,84” και τον Βασίλη Καρρά ως “Στέγη καλλιτεχνών Βορείου Ελλάδος”. Ήμασταν στην διαδικασία αναζήτησης ενός κτιρίου για να γίνει εκεί η στέγη καλλιτεχνών. Επιθυμία του Βασίλη ήταν μην είναι μια πολυόροφη οικοδομή, αλλά να βρίσκαμε μια μονοκατοικία με κήπο. Εμπνευστήκαμε το σχέδιο αυτό την περίοδο της πανδημίας, που δεν δούλευαν οι μουσικοί. Προκειμένου μάλιστα να εξυπηρετήσουμε τότε τους στόχους αυτής της προσπάθειας, έγραψα και επιμελήθηκα το βιβλίο μετά από μια πολύωρη συνέντευξη που έκανα με τον Βασίλη Καρρά που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις “Μαλλιάρης παιδεία” και που έχει τίτλο: Βασίλης Καρράς “Από την Αποθέωση της Ανατολής στο χειροκρότημα της Δύσης” και περιλαμβάνει 141 τραγούδια που είχε γράψει στίχους ο Βασίλης. Αρρώστησε όμως και πέθανε από καρκίνο ο Νάκος Τρυφωνίδης, που ήταν η “ψυχή” και που είχε και το διαχειριστικό κομμάτι της όλης προσπάθειας, οπότε τα σχέδιά μας αδράνησαν».
Facebook/Νίκος Δημαράς
Σκέφτεστε να συνεχίσετε μόνος πια την προσπάθεια και επιθυμία του Βασίλη Καρρά;
Θέλω αρχικά να καταλαγιάσει λίγο ο πόνος της οικογένειας και να ξεπεράσει η γυναίκα του Χριστίνα αυτό το «χτύπημα». Αμέσως μετά θα προσπαθήσω να κάνω μια επαφή μαζί της και αν θέλει και εκείνη να το αναβιώσουμε και να γίνει ένα ίδρυμα.
Σκοπός του θα είναι να φιλοξενεί καλλιτέχνες χωρίς οικονομικούς πόρους;
Ακριβώς... Αυτός ήταν ο σκοπός μας, και αυτό καταγράφεται ως κυρίαρχο στο καταστατικό του Συλλόγου. Ό,τι δηλαδή γίνεται για την βοήθεια και την στήριξη των ανθρώπων που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες τους. Όπως υπάρχει «Το Σπίτι του ηθοποιού» να υπάρχει κάτι αντίστοιχο για τους τραγουδιστές και μουσικούς. Οι περισσότεροι ηλικιωμένοι καλλιτέχνες, κυρίως οι μουσικοί, μετά από κάποια ηλικία, έχουν ή μειωμένη ασφάλιση, ή οι περισσότεροι δεν ήταν ασφαλισμένοι, καθώς παλαιότερα δεν υπήρχαν οι σημερινοί νόμοι που εξασφαλίζουν όλους τους εργαζόμενους όπου και να δουλεύουν.
Από αυτή την δουλειά, ούτε το 50% δεν έχει ασφαλιστεί, οπότε δεν έχουν κανένα περιθώριο να πάρουν μια σύνταξη... Επομένως έχω στο μυαλό μου, να κάνω μια προσπάθεια να το προχωρήσουμε, έστω σε μια μορφή ιδρύματος, που να μην χρειάζεται να στεγάζει κόσμο, αλλά να υπάρχει η δυνατότητα της στήριξης και να διοργανώνει εκδηλώσεις, συναυλίες να μαζεύει δηλαδή ένα χρηματικό ποσό και να έχει ένα ταμείο που να διαθέτει χρήματα για όσους έχουν ανάγκη και ζητούν βοήθεια.