Την βλέπουμε να χαμογελάει και να είναι λαμπερή στα show του Ant1. Όταν όμως χαμηλώσουν τα φώτα της ράμπας τα πράγματα αλλάζουν…

Η αλήθεια όμως είναι ότι η τραγουδίστρια και παρουσιάστρια όταν γυρνάει στο σπίτι της περνάει ένα μοναδικό δράμα φροντίζοντας τον γιο της Δημητράκη που πάσχει από μια σπάνια ασθένεια των μυών. Διαβάστε παρακάτω.

Μάλιστα σε παλαιότερη συνέντευξη της είχε παραδεχτεί το πρόβλημα και είχε μιλήσει θαρραλέα γι’αυτό το πρόβλημα! Που ακόμη και σήμερα βασανίζει την Καλομοίρα όσο τίποτα άλλο…Διαβάστε το ρεπορτάζ και δείτε την εξομολόγηση της στο βίντεο:

“Έχει βελτιωθεί πολύ… ακολουθούμε συγκεκριμένο πρόγραμμα με τα φάρμακά του… Ευχαριστώ τον θεό, παίρνει ένα φάρμακο, που δεν είναι πολύ δυνατό… ευχαριστώ τον θεό γιατί η υγεία των παιδιών μας είναι το πιο σημαντικό, πεθαίνεις για τα παιδιά σου. Ήταν η χειρότερη περίπτωση για μένα… Ξέρεις είσαι μάνα έλεγα στο θεό «Ας πεθάνω εγώ και άσε το παιδί μου να είναι καλά» και μετά δουλέψανε τα φάρμακα και είδαμε καλά τον Δημήτρη μας. Είμαι τόσο ευγνώμων και κάθε φορά που μιλάω για αυτό κλαίω. Θέλω μόνο να είναι καλά τα παιδιά μου, τίποτα άλλο” είπε συγκινημένη η Καλομοίρα. Δείτε το βίντεο παρακάτω:

Την τελευταία μέρα της νοσηλείας του γιου της, η Καλομοίρα ανάρτησε στο blog της ένα συγκινητικό κείμενο, στο οποίο μίλησε για τον γιο της και όσα έζησαν τους μήνες που πάλευε στο νοσοκομείο με την ασθένεια.

«Ο μικρός μας Δημήτρης έμεινε στο νοσοκομείο για περίπου δυο εβδομάδες και τελικά ήρθε στο σπίτι πριν από δυο εβδομάδες. Είμαστε τόσο χαρούμενοι και ανακουφισμένοι και πιστεύουμε ότι είναι πολύ καλύτερα. Μετά από την εσπευσμένη εισαγωγή του στο νοσοκομείο με αναπνευστικό πρόβλημα και τα βλέφαρα του να έχουν πέσει, οι γιατροί κατέληξαν ότι πάσχει από την ασθένεια Myasthenia Gravis. Είναι μία σπάνια νευρολογική ασθένεια, που εμφανίζεται εξαιρετικά σπάνια στην ηλικία των δυο χρόνων, αλλά εμείς νιώθουμε τόσο ευγνώμονες που τα πηγαίνει πολύ καλύτερα και αισθανόμαστε έτοιμοι για αυτό το νέο ταξίδι στις ζωές μας.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους τους γιατρούς του Fairfax Children’s Hospital στη Βιρτζίνια και φυσικά το National Children’s Hospital στην Ουάσινγκτον για την άριστη φροντίδα που έδωσαν στον γιο μου. Είναι όλοι τους ήρωες σε αυτά τα νοσοκομεία και αξίζουν τον υπέρτατο σεβασμό μας.

Ο Γιώργος κι εγώ ευχαριστούμε τις οικογένειές μας για την αγάπη και τη στήριξη που μας έδωσαν κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης. Αυτές τις στιγμές χρειάζεσαι μία γλυκιά λέξη και εκείνοι πραγματικά μας έδωσαν ελπίδα και δύναμη όταν την χρειαζόμασταν περισσότερο από ποτέ.

Ο Γιώργος κι εγώ συγκινηθήκαμε με τους γονείς αυτών των παιδιών που συναντήσαμε στο νοσοκομείο, γονείς παιδιών με ακόμα σοβαρότερα και δυσκολότερα προβλήματα. Η δύναμή τους, το κουράγιο τους και η αγάπη τους άφησαν πάνω μας σημάδι. Πάντα προσευχόμουν για αυτά τα παιδιά να καλυτερεύσουν και τα επισκεπτόμουν στο νοσοκομείο, αλλά αυτή τη φορά ήταν διαφορετικά.

Ο γιος μου ήταν στην άλλη πλευρά, εκείνη του πόνου.[…]

Εύχομαι σε όλους και στις οικογένειές σας να έχετε μία ζωή γεμάτη ΥΓΕΙΑ, ΓΑΛΗΝΗ, ΑΓΑΠΗ και ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ. Ας προσευχηθούμε γι αόλους τους ναθρώπους, μικρούς και μεγάλους για να έχουν την υγεία τους και να είναι δυνατοί. Με τις προσευχές και την αγάπη μπορεί να γίνουμε ικανοί να αλλάξουμε τον κόσμο…. […]».