Η Ναταλία Λιονάκη μπορεί να αγαπήθηκε μέσα από την τηλεόραση στις αρχές τις χιλιετίας, πλέον όμως έχει γυρίσει σελίδα στη ζωή της εδώ και αρκετά χρόνια, ακολουθώντας τον δρόμο του μοναχισμού. Σήμερα, ως Μοναχή Φεβρωνία, βρίσκεται στην Κένυα, όπου έχει αφιερωθεί στην προσφορά και στη φροντίδα ορφανών παιδιών.
Οι εικόνες και τα βίντεο από τη ζωή της είναι σπάνια, καθώς η ίδια ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, όμως πρόσφατα ο Ανδρέας Καραγιάννης και το ekklisiaonline εξασφάλισαν ένα συγκινητικό βίντεο από την καθημερινότητά της. Σε αυτό, η Μοναχή Φεβρωνία φαίνεται να χορεύει μαζί με μικρά παιδιά, μοιράζοντας χαρά και ελπίδα σε μια από τις πιο δύσκολες περιοχές του πλανήτη.
Η Ναταλία Λιονάκη – Η νέα της ζωή στην Κένυα
Η ίδια έχει βρει έναν εντελώς διαφορετικό ρυθμό ζωής. Μακριά από την πίεση και τη λάμψη της τηλεόρασης, ζει μέσα στις προσευχές, προσφέροντας αγάπη και στήριξη σε παιδιά που έχουν βιώσει πολλές δυσκολίες. «Είναι βασανισμένα παιδιά, από δύσκολες οικογένειες, και τους προσφέρει τόσα πολλά. Ιεραποστολή είναι αυτό που τελεί, υπό αντίξοες συνθήκες, προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με πενιχρά μέσα», ανέφερε ο Ανδρέας Καραγιάννης, μιλώντας στη Super Κατερίνα για τη δράση της.
Ο ίδιος τόνισε και την προσωπική της μεταμόρφωση. «Ήταν κατηφής, δεν μιλούσε στους υπόλοιπους, ήταν ένας πληγωμένος άνθρωπος. Τώρα βλέπουμε την εξέλιξη, τη χαρά της, τη δοτικότητά της και την ανάγκη για προσφορά στα άλλα παιδιά», είπε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του, η Μοναχή Φεβρωνία δεν έχει κινητό τηλέφωνο, ενώ οι εν λόγω φωτογραφίες και τα βίντεο βγαίνουν μόνο με σκοπό την προώθηση του έργου της ιεραποστολής. Σχετικά με τις δηλώσεις της μητέρας της, ο ίδιος σημείωσε ότι δεν έχει καμία γνώση, αφού δεν υπάρχει τρόπος επικοινωνίας μαζί της.δεν έχει καμία γνώση, αφού δεν υπάρχει τρόπος επικοινωνίας μαζί της.
Τι είχε δηλώσει η μητέρα της Ναταλίας Λιονάκη
Η μητέρα της, Τζένη Λιονάκη, είχε δηλώσει: «Δεν φεύγει ο θυμός. Θα πεθάνω με αυτόν και όχι μόνο θα τον έχω μέσα μου, τον εκφράζω κιόλας. Το μεγαλύτερο χαστούκι στη ζωή σου είναι το χαστούκι της αχαριστίας. Και όταν έχεις δώσει τα πάντα και έχεις μείνει σε έναν γάμο γι’ αυτό το παιδί για να μη στεναχωρηθεί και ξαφνικά φεύγει χωρίς να σου πει μια κουβέντα… Της έλεγα “Γιατί φοράς μαύρα; Θα γίνει καλόγρια;”. Μου έλεγε “μην ακούς βλακείες, δεν υπάρχει περίπτωση να γίνω μοναχή”. Μου έλεγε ψέματα. Όσες γίνονται καλόγριες είναι παιδιά του Θεού. Το παιδί του Θεού δεν λέει ψέματα… Αυτά τα παιδιά δεν είναι του Θεού.
Ο Θεός είπε να αγαπάς τον συνάνθρωπό σου σαν τον εαυτό σου. να βοηθάς φτωχούς, να πας σε αρρώστους… Αυτά της είπα κι εγώ! “Σε σπούδασα, είσαι στον δρόμο του Θεού. Θες να είσαι; Θα βγάλεις 100, θα κρατάς το 1 και τα 99 στον συνάνθρωπό σου”. Τι κάνουν στα μοναστήρια; Πάει λέει τώρα και διδάσκει… Εδώ δεν είχε ορφανοτροφεία να πάει να διδάξει; Δεν υπάρχουν χήρες με ορφανά που δεν μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους; Η Ναταλία είναι φιλόλογος – γλωσσολόγος. Και αγγλικά και γαλλικά και γερμανικά ξέρει… Δεν της τα έδωσε το μοναστήρι. Εγώ τα πλήρωνα κάθε μήνα! Δεν μου λείπει το παιδί μου. Αυτή που είναι εκεί δεν είναι το παιδί μου. Το παιδί μου δεν ήταν έτσι, τα πάντα μου έλεγε. Όταν ξεκίνησε εκεί, τότε άλλαξε. Όταν το παιδί σου πεθαίνει, έχεις έναν τάφο και πας και κλαις. Όταν το παιδί σου είναι εκεί. Ποιος; Πού; Τι;».
">
">
">
">
">
">
">