Ο Γιάννης Καπετάνιος, μίλησε για τη ζωή και την καριέρα του, που είχε στιγμές αποθέωσης αλλά και συγκινήσεις που δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στη στη διαδικτυακή εκπομπή «Kako’s Κείμενα» αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην κηδεία του αδελφού του, στην οποία δεν πήγε, στη γνωριμία και τη φιλία του με τον Σωτήρη Μουστάκα, καθώς και στα… στραβόξυλα που συνάντησε.
Δείτε επίσης: Ο «Καραβανέας» αποκαλύπτει άγνωστες ιστορίες από της «Ελλάδος τα παιδιά»: «Αυτό δεν υπήρχε στο σενάριο»
Όπως ανέφερε ο Γιάννης Καπετάνιος κανείς δεν είπε τίποτα, μέχρι που ο Μάρκος Σεφερλής αποκάλυψε την αλήθεια στο κοινό, λίγο πριν το τέλος: «Είπε ο Μάρκος στο τέλος “σήμερα ο Γιάννης σας έκανε να γελάσετε αλλά σήμερα έχασε τον αδερφό του”. Σηκώθηκαν όλοι και χειροκροτούσαν. Δεν πήγα ούτε στην κηδεία του πατέρα μου, γιατί έπαιζα στην Επίδαυρο». Στον πατέρα του είπε «αντίο» σαράντα μέρες μετά, στο μνημόσυνο.
Ο Γιάννης Καπετάνιος, ο Σωτήρης Μουστάκας και η… ρουλέτα
Ανάμεσα στις σπαρακτικές αναμνήσεις, υπήρχε και μια πιο ιδιαίτερη ιστορία. Ο Γιάννης Καπετάνιος θυμήθηκε τον αείμνηστο Σωτήρη Μουστάκα και τη λατρεία του για την… παπάρα στη σαλάτα και τα καζίνο.
«Με το Σωτήρη Μουστάκα είχαμε ιδιαίτερη σχέση, φιλική και προσωπική. Πήγαινα στο σπίτι του στο Γέρακα, του άρεσε πολύ η παπάρα στη σαλάτα. Το πλημμύριζε το λάδι, γι’ αυτό το θυμάμαι ακόμα, μου είχε κάνει εντύπωση. Ο Σωτήρης είχε ένα κουσούρι, το καζίνο. Δεν είχαμε αφήσει καζίνο για καζίνο. Ο Σωτήρης δεν ήθελε να τον πλησιάζεις όταν έπαιζε, εξαφανιζόμουν, μην του φέρω γκαντεμιά. Θυμάμαι μια φορά είχε όλες τις μάρκες απλωμένες στα νούμερα, εκτός από το 6. Εκεί πήγε η μπίλια! Και γυρνάει και μου λέει “Δεν πας καμιά βόλτα;”».
Σε διαφορετικό σημείο ο Γιάννης Καπετάνιος δεν μάσησε τα λόγια του. Περιγράφοντας τον εαυτό του ως «προσαρμοστικό», σημείωσε πως: «Θα προσαρμοστώ και με το στραβόξυλο, θα προσαρμοστώ και με τον ευγενή. Προσαρμόζομαι και γίνομαι αγαπητός και στον έναν και στον άλλο. Και με τον πιο σκληρό έγινα αγαπητός και με έκανε και παρέα. Δεν θέλω να πω όνομα. Και με έπαιρνε και μαζί του».
Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Ήμουν πολλά χρόνια με τους ίδιους συναδέλφους. Αν δεν γουστάρεις, δεν κάνεις παρέα. Στο καμαρίνι αν θες κάνεις παρέα, αν δεν θέλεις, σηκώνεσαι και φεύγεις. Δεν δίνεις λογαριασμό σε κανέναν, αν θέλεις λες ”καλημέρα”. Εγώ δεν ήμουν στριφνός».
Και αυτός, από ό,τι φαίνεται, τις καλημέρες του τις έχει δώσει απλόχερα. Και στα δύσκολα και στα ωραία. Και στη σκηνή, και στη ζωή.
">
">
">
">
">
">
">