Ολόκληρη η χώρα χθες 27/01 ξεσηκώθηκε σε διαμαρτυρία για την τραγωδία των Τεμπών. Εκατοντάδες ήταν οι πολίτες που ξεχύθηκαν στους δρόμους για να διαδηλώσουν για τα θύματα του μοιραίου δρομολογίου που έφυγαν από τη ζωή τόσο ξαφνικά αλλά και τόσο άδικα. Ακόμη και οι Έλληνες του εξωτερικού έδωσαν το μήνυμά τους με συγκεντρώσεις σε Κύπρο, Ολλανδία, Βέλγιο, Φινλανδία, Γερμανία, Αγγλία, Μάλτα και αλλού.

Η Αναστασία Πλακιά, κόρη του Νίκου Πλακιά, του πατέρα που έχασε τα δίδυμα κορίτσια του στο μοιραίο τρένο, μίλησε στην εκπομπή Live News για τον χαμό των αδερφών της αλλά και της ξαδέρφης της, οι οποίες «έφυγαν» ξαφνικά – δείτε εδώ που φίλησε το έδαφος όπου είναι γραμμένα τα ονόματα των κοριτσιών του.

Συγκλονίζει η Αναστασία Πλακιά για τα Τέμπη

«Τα συγκεκριμένα κορίτσια δολοφονήθηκαν. Έχω γνωρίσει πολλά αδέλφια των θυμάτων και το κενό αυτό δεν θα γεμίσει ποτέ. Τουλάχιστον ας έρθει μία ηθική δικαιοσύνη. Να σταματήσουν να τους δολοφονούν ξανά και ξανά. Μας λένε να μην φωνάζουμε, να έχουμε βουβό πόνο, γιατί αυτό τους συμφέρει. Χθες αποδείξαμε ότι δεν είμαστε μόνο οι 57 οικογένειες. Έχουμε όλη την Ελλάδα μαζί μας και τους Έλληνες του εξωτερικού. Χθες δώσαμε ένα ηχηρό μήνυμα, ότι απαιτούμε να βγει η αλήθεια. Να μας απαντήσουν επιτέλους το “γιατί”. Ο πατέρας μου χθες φίλησε τα ονόματα των κοριτσιών στο δρόμο. Κανονικά θα έπρεπε να τα φιλάει στην αγκαλιά του.

Δεν φοβάμαι, οργίζομαι από την συγκάλυψη, όπως κι όλοι. Είμαστε οργισμένοι, δεν φοβόμαστε. Έχουμε αποδείξει τι εννοούμε όλοι με τη λέξη συγκάλυψη. Γιατί εκείνο το βράδυ έτρεξαν να μπαζώσουν; Να μπαζώσουν τι; Να πετάξουν τις αδερφές μου πού; Αντιλαμβάνεστε ότι βρήκαμε οστά από τις αδερφές μου στο Κουλούρι; Ας μας πουν την αλήθεια κι ας μας αφήσουν μετά να πενθήσουμε. Αυτή τη στιγμή δεν μας αφήνουν να πενθήσουμε.

Αυτά τα δύο χρόνια μου φαίνονται σαν χθες. Μακάρι να ήταν ένα κακό όνειρο και να ξυπνούσα. Έχω χάσει τα πάντα, το μέλλον μου, τον κόσμο μου όλο. Με αυτά τα τρία κορίτσια μαζί μεγαλώσαμε και μαζί κάναμε όνειρα. Τώρα μου λένε ξαφνικά να ζήσω χωρίς εκείνες. […] Το “γιατί” σίγουρα δεν θα φέρει τίποτα πίσω, αλλά αν μάθουμε εμείς το “γιατί”, δεν θα χρειαστεί να το ζήσει καμία Θώμη, καμία Χρύσα, καμία Χρύσα ξανά», κατέληξε η Αναστασία Πλακιά.