Πένθος επικρατεί στο χώρο της δημοσιογραφίας, αλλά και της πολιτικής σκηνής μετά την είδηση πως έφυγε από τη ζωή, γνωστός Έλληνας δημοσιογράφος.
Υπήρξε στενότατος συνεργάτης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ενώ διατηρούσε φιλικούς δεσμούς και με τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Σε ηλικία 88 ετών έφυγε από τη ζωή ο Γιώργος Βουκελάτος, ιδρυτικό μέλος της Ν.Δ. Και γνωστός για τον αντιδικτατορικό του αγώνα.
Ο Γιώργος Βουκελάτος, δημοσιογράφος και νομικός, υπήρξε στενότατος συνεργάτης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, αλλά διατηρούσε ισχυρούς δεσμούς φιλίας και με το μεγάλο αντίπαλο, τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Διετέλεσε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη την περίοδο 1985- 1989. Επίσης υπήρξε Γενικός Διευθυντής της Νέας Δημοκρατίας επί πρωθυπουργίας Ράλλη και ήταν πρόεδρος των ΕΛΤΑ από το 1989 έως το 1991 και γραμματέας στο ΥΠΕΞ το 1991-1993.
Η 21η Απριλίου του 1967 βρήκε τον Γ. Βουκελάτο στη Γερμανία ως εκπρόσωπο της Ένωσης Κέντρου και Γενικό Γραμματέα της ισχυρής τότε Οργάνωσης Δ. Γερμανίας και Δ. Βερολίνου.
Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες με γερμανική υποτροφία. Εργαζόταν ως σύμβουλος της Ομοσπονδίας Γερμανικών Συνδικάτων. Διευθυντής Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων και δημοσιογράφος. Από την πρώτη στιγμή του στρατιωτικού πραξικοπήματος ηγήθηκε του αντιδικτατορικού αγώνα στο γερμανόφωνο χώρο. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1967 η χούντα του αφαίρεσε την ιθαγένεια.
Το 1968 στήριξε αρχικά την πρωτοβουλία του Ανδρέα Παπανδρέου για την ίδρυση του ΠΑΚ, σύντομα όμως ήρθε σε σύγκρουση με κατεύθυνση τους ιδεολογικούς και πολιτικούς στόχους και τις πρακτικές του Α. Παπανδρέου και παραιτήθηκε από τη θέση του Γεν. Γραμματέα της Ε.Κ. και μαζί με την πλειοψηφία των κεντρώων ηγετικών στελεχών συγκρότησε την “Ομάδα Δημοκρατίας”.
Από το 1967 ως το 1974 εξέδιδε την πολιτική επιθεώρηση “Δημοκρατία”, ήταν συντάκτης του ιστορικού εβδομαδιαίου “Δελτίου Τύπου” του Συνδικάτου της IG Metall και άλλων συνδικαλιστικών εντύπων.
Το 1968 ίδρυσε με τον Γ. Ανωμερίτη την αντιστασιακή οργάνωση “Ελληνικό Δημοκρατικό Κίνημα”. Τον Οκτώβριο του 1969, το Στρατοδικείο Αθηνών τον επικήρυξε ως αρχηγό της Οργάνωσης.
Από το 1970 συνεργάστηκε με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και αγωνίστηκε για την ένωση του πολιτικού κόσμου με στόχο Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Πηγή: protothema.gr
Σοκ! Πέθανε γνωστός Έλληνας δημοσιογράφος!
Σοκ έχει προκαλέσει η είδηση ότι πέθανε γνωστός Έλληνας δημοσιογράφος!
Ο ίδιος, γεννήθηκε το 1926 και μεγάλωσε στο Κοπανάκι Μεσσηνίας. Παρόλο που η οικογένειά του ήταν φτωχή, ο ίδιος ήταν άριστος μαθητής. Ενώ φοιτούσε στο Γυμνάσιο Κυπαρισσίας, ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ο νέος, χωρίς να διστάσει προσχώρησε στην ΕΠΟΝ, λαμβάνοντας έτσι ενεργό ρόλο στην Εθνική Αντίσταση. Όταν ο πόλεμος τελείωσε και άρχισαν οι εμφύλιες διαμάχες, ο Πότης Στρατίκης έφυγε, από την γενέτειρα του και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπως χιλιάδες άλλοι αριστεροί αναζητώντας ασφάλεια στο ανώνυμο πλήθος της πρωτεύουσας.
Ο λόγος για τον Πότη Στρατίκη. Ήταν αντιστασιακός, εκδότης, συγγραφέας και δημοσιογράφος. Στο περιοδικό «Μικρός Σερίφης» υπέγραφε ως Κώστας Φωτεινός.
Το 1946, πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις της Παντείου Σχολής, αλλά διέκοψε τα μαθήματα λίγους μήνες μετά επειδή δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις των σπουδών. Ανήσυχο πνεύμα, ξεκίνησε να μαθαίνει μόνος του ξένες γλώσσες. Παράλληλα, άρχισε να χτυπά την πόρτα στα περιοδικά της εποχής. Με την επιμονή του, κατάφερε να γνωριστεί με σημαντικούς ανθρώπους του Τύπου, όπως ο Στέλιος Ανεμοδουράς, ο Θέμος Ανδρεόπουλος, ο Απόστολος Μαγγανάρης, ο Νίκος Θεοφανίδης, ο Γιάννης Μαρής και ο Ηλίας Μπακόπουλος, ενώ ξεκίνησε να εργάζεται στον εκδοτικό χώρο, τον οποίο λάτρευε από παιδί.
Η αρχή έγινε με τις μεταφράσεις που έκανε για τα περιοδικά «Χτυποκάρδι» και «Τραστ του γέλιου», ενώ δούλεψε και στην παραγωγή του «Μικρού Ήρωα». Ακολούθησε η «Μάσκα» του Απόστολου Μαγγανάρη, στην οποία εργάστηκε αρχικά σαν διορθωτής κειμένων, όμως αργότερα μετέφραζε αστυνομικά και γουέστερν διηγήματα. Η οξυδέρκειά του τον οδήγησε στο να γράφει και ο ίδιος κείμενα με πρωταγωνιστές τους γνωστούς ήρωες του περιοδικού, όπως ο «Ζορό» και το «Τσακάλι». Ακολούθησαν οι συνεργασίες του με διάφορα μεγάλα περιοδικά της εποχής όπως τα «Ρομάντσο», «Πρώτο», «Θεατής», «Γυναίκα», «Φαντασία», «Ελληνίδα», «Πάνθεον», «Βεντέττα», πότε σαν συντάκτης, πότε σαν μεταφραστής και πότε σαν μόνιμος συνεργάτης στα κείμενα. Παράλληλα ασχολήθηκε πολύ και με τη μετάφραση λογοτεχνικών κειμένων.
Το 1962, αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα και να προχωρήσει ο ίδιος στην έκδοση ενός παιδικού περιοδικού. Είχε έτοιμη την ιδέα, απλώς έπρεπε να βρει και τον κατάλληλο συνεργάτη. Όταν συζήτησε το θέμα με τον φίλο του και σχεδιαστή, Θέμο Ανδρεόπουλο, εκείνος του ζήτησε να κάνουν μαζί αυτό το εγχείρημα. Έτσι την Τρίτη 13 Νοεμβρίου του 1962 σε όλα τα περίπτερα της Αθήνας εμφανίστηκε το νέο περιοδικό, ο «Μικρός Σερίφης». Η επιτυχία του περιοδικού αυτού, του οποίου τα κείμενα υπέγραφε σαν «Κώστας Φωτεινός», ήταν μεγάλη και αυτό ανάγκασε τους δύο συνεταίρους να προχωρήσουν στην έκδοση και ενός δεύτερου περιοδικού με τους ίδιους ήρωες. Έτσι γεννήθηκε ο Μικρός Καουμπόυ.
Ταυτόχρονα, κατάφερε να αποκτήσει τα δικαιώματα για την ελληνική έκδοση ενός επιτυχημένου ξένου κόμικ, του «Λούκυ Λουκ». Λίγα χρόνια αργότερα, θα ιδρύσει τον Εκδοτικό Οίκο «Αδελφοί Στρατίκη», σε συνεργασία με τα αδέλφια του Πέτρο και Χρήστο. Από τότε μέχρι σήμερα, ο Πότης Στρατίκης δεν έπαψε ποτέ να ασχολείται με τα εκδοτικά πράγματα. Έχει γράψει περισσότερα από είκοσι βιβλία με θέμα την Αρχαία ελληνική ιστορία, ενώ καλείται συχνά σε συζητήσεις φιλολογικού περιεχομένου.
Τον Ιούνιο του 2006, τιμήθηκε από την Ένωση Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου για την προσφορά του, ενώ ένα χρόνο αργότερα (Ιούνιος 2007), το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Β. Μπότση τον τίμησε για την επιτυχημένη διαδρομή του στον Περιοδικό Τύπο, αλλά και για το συγγραφικό και μεταφραστικό του έργο.


">
">
">
">
">
">
">